โรงเรียนหลังเขาที่ห่างไกลแต่ไม่เคยห่างบุญ ที่ขอเป็นเดอะเฟริส เปิดประเดิมจัดงานทอดกฐินสัมฤทธิ์เด็กดี V-Star เป็นที่แรก คือ โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 24 จ.พะเยา ที่จัดขึ้นทันทีหลังวันออกพรรษาเพียง 1 วันเท่านั้น เพิ่งผ่านไปสดๆ ร้อนๆ เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ที่ผ่านมานี่เอง
พอทราบข่าวกฐินสัมฤทธิ์ เราก็รีบไปจองกฐินกับวัดบนยอดดอย ชื่อวัดห้วยไคร้ อยู่ห่างจากโรงเรียน 2 กิโลเมตร เป็นวัดที่มีพระธาตุม่อนหินขาว และมีรูปปั้นพระเดชพระคุณหลวงปู่สด วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ องค์สีทอง ประดิษฐานอยู่ที่วัดแห่งนี้ด้วย วัดแห่งนี้มีพระภิกษุจำพรรษา อยู่ 5 รูปพอดีเลย และยังไม่มีเจ้าภาพมาทอดกฐินในปีนี้
โครงการฟื้นฟูศีลธรรมโลก ได้สร้างความมหัศจรรย์ให้กับลูกเป็นอย่างมาก ช่วยสร้างความสามัคคีในหมู่คณะครู สร้างลูกนักเรียนให้เป็นคนดีที่น่ารัก ว่านอนสอนง่าย เห็นคุณค่าของการทำความดี ให้ลูกๆนักเรียนได้รู้ว่า แม้เราไม่ร่ำรวยแต่ถ้าเราเป็นคนดี ความดีจะช่วยให้ลูกๆกลายเป็นคนที่มีเกียรติ มีคุณค่า ได้รับการยอมรับในสังคมทุกที่
เพื่อสนับสนุนคหคลินิกรัตนเวชที่เข้าร่วมโครงการคลินิกชุมชนอบอุ่น โดยสำนักงานหลักประกันสุขภาพ มูลนิธิธรรมกาย ในนาม พระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ ให้การสนับสนุนบริจาคเงิน 27ล้านบาท เพื่อปรับปรุงอาคารผู้ป่วยโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ
ท่านหัตถกะทูลตอบว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์ ได้สงเคราะห์เพื่อนๆ และบริวารมากมายด้วยสังคหวัตถุ ๔ คือ ถ้ารู้ว่าผู้นี้ควรสงเคราะห์ด้วยการให้ทาน ข้าพระองค์จะสงเคราะห์ ด้วยการให้ทาน ผู้นี้ควรสงเคราะห์ด้วยวาจาที่อ่อนหวาน ข้าพระองค์จะสงเคราะห์ด้วยวาจาที่อ่อนหวาน ผู้นี้ควรสงเคราะห์ด้วยการประพฤติสิ่งที่เป็นประโยชน์ ข้าพระองค์สงเคราะห์ด้วยการประพฤติสิ่งที่เป็นประโยชน์ ผู้นี้ควรสงเคราะห์ด้วยการวางตัวให้เหมาะสม ข้าพระองค์ก็จะสงเคราะห์ด้วยการวางตัวให้เหมาะสม พระเจ้าข้า
ความไม่มีโรคภัยไข้เจ็บถือเป็นลาภอันประเสริฐ แม้จะเป็นเศรษฐีมีทรัพย์สมบัติมากมาย แต่หากถูกโรคภัยไข้เจ็บเบียดเบียนแล้ว จะแสวงหาความสุขแบบชาวโลกทั่วไป ก็ได้ไม่เต็มที่ เพราะความผิดปกติของสังขารร่างกาย ดังนั้น พระพุทธองค์จึงตรัสว่า สุดยอดของความมีลาภแบบชาวโลกทั่วไป คือ ขอให้เราเป็นผู้ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บ
คนใกล้ชิดของท่านเศรษฐีมักปรารภให้ฟังว่า อย่าเลี้ยงนายกาฬกรรณีไว้เลย เพราะชื่อของเขาไม่เป็นมงคล และยังเป็นคนยากไร้ ไม่มีศักดิ์ศรีเสมอท่านเศรษฐี จะเลี้ยงคนๆ นี้ไว้ทำไม ท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีก็ไม่ได้สนใจ กลับตอบว่า บัณฑิต ย่อมไม่ถือมงคลจากชื่อเสียงเรียงนาม เพียงแค่ชื่อที่ไม่เป็นมงคล ถึงกับจะให้ทอดทิ้งเพื่อนที่คบกันมาตั้งแต่เด็กนั้น เราทำไม่ได้ เป็นสิ่งที่ไม่สมควรอย่างยิ่ง
เราจะเห็นว่า การสงเคราะห์ญาตินั้นเป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างยิ่งในชีวิตพวกเรา เพราะหมู่ญาติจะเป็นที่พึ่งเป็นทั้งบริวาร และสหายธรรมในการทำความดี เมื่อเราสงเคราะห์ญาติ ญาติก็จะสงเคราะห์เราเช่นกัน เมื่อต่างสงเคราะห์กันและกันอย่างนี้ โลกจะมีความสุขและดำรงอยู่ต่อไปได้ เหมือนรถมีตัวรถ มีล้อ แอก เพลา คํ้าจุนกันไป
