ลูกพระธัมฯกล่าวว่า ไม่ได้คิดจะอยากได้เงิน 1รูปีหรือสิ่งของอะไรสักอย่าง จากพวกเขาเหล่านี้เลย แต่อยากช่วยเขาได้หลุดพ้นจากความยากจน เด็กเหล่านี้เกิดมาก็รู้จักแต่การ “ขอ” อย่างเดียว อย่างน้อยในวันนี้หัวใจเขาได้เริ่มรู้จักคำว่า “ให้” แล้ว
เชิญชายไทยบวชเข้าพรรษา ระหว่างวันที่ 29 มิ.ย. - 7 พ.ย. 2554 ในโครงการอุปสมบทหมู่เข้าพรรษาหนึ่งแสนรูปทุกหมู่บ้านทั่วไทย
พระรัตนตรัย คือ พุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ และสังฆรัตนะ เป็นสมบัติอันลํ้าค่ากว่ารัตนะใดๆ ในโลก เพราะเป็นที่พึ่งทั้งใน
พระตถาคตเจ้าทั้งหลายเสด็จอุบัติขึ้นมาก็ เพื่อประโยชน์สุขแก่คนหมู่มาก ทรงบำเพ็ญประโยชน์ทั้งแก่สตรี และบุรุษ ผู้ทำตามคำสอนของพระองค์
คืนนั้น สามีของลูกก็หลับไปพร้อมกับรำลึกนึกถึงพระของขวัญด้วยความเสียดาย แต่พระเดชพระคุณหลวงพ่อทราบหรือไม่เจ้าคะ พอตื่นเช้าขึ้นมาก็ได้พบว่า องค์พระของขวัญที่ห้อยไว้กับสร้อยคอทองคำนั้น ได้กลับมาอยู่ที่ข้างหมอนอย่างน่าอัศจรรย์ สามีของลูกตกใจและแปลกใจมากว่า พระของขวัญ...ท่านน่าจะต้องอยู่กับสร้อยที่โจรเอาไปนี่นา แต่ทำไม...ท่านถึงกลับมาอยู่ที่ข้างหมอนได้อย่างไร
หากมีที่นอนที่นุ่มนวลประณีตก็จะทำให้สรีระร่างกายนี้ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ อย่ากระนั้นเลย เราควรสร้างที่นอนแด่พระบรมศาสดา
มีฝูงแร้งกลุ่มหนึ่งจำนวนหลายพันตัว อาศัยอยู่ที่ภูเขาคิชฌกูฏ ซึ่งห่างจากพระนครหลายร้อยโยชน์ คอยหากินสัตว์ที่ล้มตายเป็นอาหาร ในสมัยนั้น พระโพธิสัตว์บังเกิดในกำเนิดพญาแร้ง มีรูปร่างสง่างามเป็นพิเศษ ทำหน้าที่ปกครองฝูงแร้งให้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข พวกแร้งหนุ่มๆ จะบินลาดตระเวนตั้งแต่เช้าตรู่ เพื่อสอดส่องหาเหยื่อ เมื่อรู้ว่าที่ไหนมีสัตว์ป่าขนาดใหญ่ล้มตาย ก็จะบินกลับมาให้สัญญาณแก่ฝูงแร้งทั้งหมด แล้วจึงค่อยร่อนลงไปกินเหยื่อพร้อมๆกัน
อานุภาพของการบำรุงบิดามารดาไม่ใช่ เรื่องธรรมดา ผู้ที่เลี้ยงดูบิดามารดา แม้ยักษ์ผู้มีใจเหี้ยมโหดก็ยังอ่อนโยนได้ แล้วเกิดความเลื่อมใส จนเปลี่ยนจากยักษ์ที่เหี้ยมโหดกลายมาเป็นยักษ์ใจดี มีศีลมีธรรม พระพุทธองค์ถึงได้ตรัสว่า เพราะการปรนนิบัติในบิดามารดา
ท่านเทพบุตร วิมานของท่านดูงดงามเหลือเกิน เต็มไปด้วยข่ายแก้วสีทองสุกปลั่ง รุ่งเรืองดุจรัศมีแห่งพระอาทิตย์ยามเที่ยงวัน เราอยากจะถามท่านว่า นี้เป็นผลแห่งกรรมอะไร ...นี้เป็นผลกรรมที่ได้สร้างพระคันธกุฎีและถวายดอกไม้หอมแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า
เรื่องราวของยอดนักสร้างบารมีผู้มีหัวใจเกินร้อย...ผู้หญิงคนหนึ่ง หลังจากที่สามีเสียชีวิต เธอได้แบกภาระเลี้ยงดูลูก 3 คน ทำให้เธอมีสุขภาพ ไม่ค่อยดี อีกทั้งฐานะของเธอก็ไม่ได้ร่ำรวยแต่อย่างใด...เมื่อเธอได้มาพบกับหมู่คณะ เธอได้สร้างบุญกับหมู่คณะอย่างเต็มที่เต็มกำลัง แม้ว่าฐานะจะไม่ร่ำรวย แต่ก็ทุ่มทำบุญอย่างเต็มที่ อีกทั้งยังทำหน้าที่เป็นผู้นำบุญ เป็นกัลยาณมิตรชักชวนคนในละแวกบ้านให้มาวัดพระธรรมกาย...ในช่วงบั้นปลายของชีวิต เธอล้มป่วย แต่ก็ยังคงสร้างบารมีอย่างต่อเนื่อง เตรียมตัวทำศึกชิงภพตามหลักวิชชาอยู่เสมอๆ จนถึงวาระสุดท้าย...เธอได้เป็นต้นบุญต้นแบบให้แก่ลูกๆ ในการสร้างบารมี...
