กระผม พระครูใบฎีกาประดิษฐ์ อริญชโย พระอาจารย์ประจำภาคนครหลวง 6 และก็เป็นพระอาจารย์ที่ช่วยดูแลศูนย์ที่ประเทศอินโดนีเซียด้วยครับ
อย่างสมัยแรกที่ได้แผ่นดิน 196 ไร่ มาสร้างวัดใหม่ๆ ท่านก็พยายามรวบรวมเงินทองเก็บเอาไว้ แล้วก็ประหยัดเรื่องค่าใช้จ่ายทุกอย่าง เพื่อจะเอาเงินมาใช้ในการก่อสร้างวัด สร้างศูนย์พุทธจักรฯ หรือวัดพระธรรมกายในปัจจุบัน ซึ่งคุณยายท่านมักจะพูดบ่อยๆ ว่า.. “ยายไม่คิดอะไร รีบๆ ทำให้มันเสร็จๆ สร้างวัดให้เขาอยู่สร้างบุญบารมีกันแล้ว ยายก็ขออาศัยมีข้าวกิน 2 มื้อ มีกุฏิเอาไว้คุดหัวนั่งเข้าที่ตามสมบัติในที่ เอามาให้เขากินเขาใช้ทำงานให้พอ..ก็พอใจแล้ว”
ย้อนไปในช่วงที่คุณยายท่านอายุ 84 ปี ประมาณปี พ.ศ.2535 ช่วงนั้นหลวงพ่อเมตตาให้อาจารย์จากมหาวิทยาลัยศิลปากร ที่ชนะแชมป์เหรียญทองมาปั้นรูปเหมือนคุณยายเพื่อเอามาเป็นแบบหล่อ
คณะกัลยาณมิตรจำนวนมาก ได้พร้อมใจกันมาร่วมปลูกต้นกล้าดาวรวย ที่จะใช้โปรยต้อนรับคณะพระธุดงค์ธรรมชัยในต้นปีหน้า
วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี ได้จัดพิธีบูชาครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย เนื่องในวันครูวิชชาธรรมกาย
คณะกัลยาณมิตรวัดภาวนานาโกย่า ประเทศญี่ปุ่น ประกอบพิธีถวายทองคำหล่อรูปเหมือนพระมงคลเทพมุนี สดจันทสโร องค์ที่ 7
ช่วงเวลาศักดิ์สิทธิ์ที่ทุกคนเฝ้ารอคอย เริ่มขึ้นในเวลาที่ปลื้มที่สุด ด้วยการอัญเชิญรูปหล่อทองคำพระเดชพระคุณหลวงปู่ จากเทวรถไปหน้าพระอุโบสถ วัดสองพี่น้อง
ก่อนที่พระธุดงค์จะออกเดินทางจากวัดคลองขวาง จ.นนทบุรี แม้เวลาจะเหลืออีกหลายชั่วโมง แต่กองพลจักรพรรดิดาวรวยตั้งแต่รุ่นจิ๋วจนถึงรุ่นป้าๆ ก็แห่กันมาจับจองพื้นที่กันด้วยความปลื้มปีติ
ผมนึกถึงบุญกฐินและทุกๆ บุญ ด้วยความปลื้มปีติครับ ซึ่งบุญก็กำลังส่งผลแบบที่ผมไม่รู้ตัว เพราะตอนนี้งานอดิเรกของผม สร้างกำไรต่อเดือนเป็นตัวเลขถึง 7 หลัก และบ้านที่ถูกน้ำท่วม ทางโครงการก็มาซ่อมให้ผมเพียงหลังเดียวฟรีๆ
อานุภาพแห่งบุญ ยิ่งใหญ่ไม่มีประมาณ เกินกว่าที่เราจะคาดคำนวณได้...เมื่อเราละจากกายมนุษย์นี้แล้ว บุญจะเป็นพลวปัจจัยหนุนนำให้เรามีความสุขในชีวิตหลังความตาย...มาร่วมกันศึกษาผลแห่งบุญ ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
