โครงการที่จะได้ฝึกฝนอบรมตนเองทั้งด้านคุณธรรมและจิตใจ รวมทั้งพัฒนาศักยภาพด้านผู้นำ ความคิดสร้างสรรค์ และเรียนรู้การทำงานเป็นทีม เพื่อเตรียมความพร้อมเป็นเยาวชนต้นแบบด้านศีลธรรมของประเทศต่อไป
บรรยากาศแห่งความปลื้มปีติของวันฉลองชัยชิตังเมเมื่อวานซืน (31 ม.ค.) ยังคงติดตาตรึงใจ ทั้งพระกองพันเนื้อนาบุญและญาติโยมทุกท่านที่ได้มีส่วนสำคัญในบุญใหญ่ ประกาศให้ก้องโลกได้รับรู้ถึงชัยชนะครั้งนี้ ด้วยระยะทาง 485 กิโลเมตร เป็นเวลา 30 วัน
ถึงแม้วันนี้จะเป็นวันจันทร์ แต่ผู้มีบุญยังคงตามติดและติดตามเอาบุญใหญ่ด้วยการต้อนรับพุทธบุตรกองพันเนื้อนาบุญอย่างเนืองแน่น
เริ่มต้นความปลื้มในวันนี้กับภาพนักเรียน ชั้นอนุบาล รุ่นจิ๋ว ไล่ขึ้นไปจนถึงชั้น ป.5 จากโรงเรียนวัดสรรเพชญ (ทวีวิทยาคม) ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามสนามกีฬา ภ.ป.ร.ราชวิทยาลัย พากันออกมานั่งพนมมือไหว้พระธุดงค์อยู่ที่หน้าโรงเรียน และส่งเสียงสาธุเจื้อยแจ้วดังข้ามฟากมา ไปถึงพุทธบุตรกองพันเนื้อนาบุญ
บรรยากาศสุดปลื้มในวันนี้ เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ก้าวแรก เมื่อพระครูปรีชาปริยัติกิจ เจ้าอาวาสวัดศิลามูล อายุ 93 ปี ทีแรกท่านนั่งรอส่งพระธุดงค์ในหอฉัน เพราะท่านเดินไม่ค่อยสะดวกแถมสุขภาพไม่แข็งแรง แต่ด้วยความปลื้ม สุดท้ายท่านได้ออกมาโปรยดอกดาวรวยส่งพระธุดงค์ ท่านอยู่ส่งตั้งแต่รูปแรกไปจนถึงรูปสุดท้าย
ต้อนรับวันเด็กด้วยภาพน่ารักๆ ของคนดังทางช่อง DMC มาร่วมรำลึกถึงวัยอันสดใสกับเหล่าซุปตาร์ ดารา พิธีกร DMC กันที่นี่ค่ะ
จากวันนั้นถึงวันนี้ วันเวลาผ่านไปแล้วกว่า 26ปี วันวิสาขบูชา ปี พ.ศ.2551 ประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของการเผยแผ่ธรรมะไปสู่ใจเยาวชน โดยการนำของพระเดชพระคุณหลวงพ่อคุณครูไม่ใหญ่ กำลังถูกจารึกขึ้น จาก 26ปีของโครงการสอบตอบปัญหาธรรมะ “ทางก้าวหน้า” ที่มีผู้เข้าร่วมโครงการจำนวนกว่า 5ล้านคน พัฒนาไปสู่การศึกษาธรรมะ ลงสู่ภาคปฏิบัติให้เป็นนิสัยในชีวิตประจำวัน ด้วยโครงการฟื้นฟูศีลธรรมโลก
จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อมนุษย์กินข้าว นามว่า "เปเล่" ผู้เป็นดวงตะวันของโซโลมอน ต้องเดินทางเข้าป่าลึกไปพร้อมกับ "ทอมมี่ ทิลา" อดีตมนุษย์กินคน ไปสู่โรงเรียนแห่งหนึ่งในป่าลึก เด็กๆ เข้ามารุมมองเปเล่อย่างประหลาดใจ ราวกับว่าไม่เคยเห็นอะไรอย่างนี้มาก่อนในชีวิต หรือว่าเด็กๆ มองเห็นเปเล่เป็นอาหารอันโอชะ โรงเรียนของอดีตมนุษย์กินคนสอนอะไรกันแน่ เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป ติดตามอ่านต่อได้ที่นี่
ปมปัญหาต่อมาของลูกก็ คือ การไม่มีลูกเจ้าค่ะ ลูกกับสามีอยู่ด้วยกันมา 11 ปีแล้ว แต่ไม่มีลูก ทั้งที่ลูกอยากมีลูกมาก คิดว่าครอบครัวจะสมบูรณ์ได้ต้องมีลูกเท่านั้น จึงนั่งฟุ้งซ่าน ร้องห่มร้องไห้ ร้องเป็นอาชีพเลย แถมทั้งดื่มเหล้าเมามายเป็นว่าเล่น เวลาเจอเด็กเล็กๆ ก็ร้องไห้ ลูกรู้สึกทรมานใจมากเพราะอยากมีกับเขาบ้าง
