กระผมมีความสุขมากๆ สุขใจ อิ่มใจ อย่างบอกไม่ถูก ชนิดที่ว่าสุขใดๆที่กระผมเคยได้รับมา ไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบได้กับความสุขที่เกิดจากสมาธิ เพราะมันทำให้กระผมยิ้มได้ทั้งวัน รู้สึกอยากแบ่งปันความสุขให้กับคนรอบข้าง และกระผมก็คิดว่า ความสุขอย่างนี้นี่เอง ที่ทำให้พระเดชพระคุณหลวงพ่ออยากแบ่งปันความสุขให้กับทุกคนในโลก โดยที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเลย
ชายคนหนึ่ง ตอนเด็กๆก็ขยันขันแข็งดี แต่เมื่อโตขึ้นกลับสร้างความเดือดเนื้อร้อนใจให้กับพ่อแม่อย่างมาก เพราะความเจ้าชู้ของตน มักขอเงินพ่อแม่ไปให้ผู้หญิงอยู่เสมอๆ จนพ่อแม่ของเขามั่นใจว่า เขาถูกคุณไสย ได้พาไปทำพิธีทางไสยเวทแต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น เขาเคยมีอาการคลุ้มคลั่งจนต้องส่งตัวเข้าโรงพยาลบาล แม่ของเขาได้เคยพาเขาไปบวชที่วัดแห่งหนึ่ง ในช่วงที่บวชก็ดูจะดีขึ้นมาก แต่หลังจากลาสิกขาออกมาแล้วก็เหมือนเดิม...เขาถูกคุณไสย จริงหรือไม่...พ่อและแม่ของเขามีบุพกรรมใดร่วมกันมากับเขา จึงต้องมามีเรื่องทุกข์ใจเพราะลูกที่มีพฤติกรรมไม่ดี เช่นนี้...ที่นี่...มีคำตอบ
พลันก็เห็นองค์พระใสสว่างอยู่กลางท้อง มีดวงแก้วอยู่กลางองค์พระมาแล้วไม่แวบ แต่เห็นอยู่นาน รู้สึกตื่นเต้นหวิวๆวูบๆ ลูกมีความสุขมาก เหมือนคนกำลัง In Love
ผมปรารถนาอยากให้ทั้งโลกนี้ได้ฝึกสมาธิ มันเป็นสิ่งเดียวที่เรียกว่า “ใช้ประโยชน์ได้อย่างแท้จริง” ผมชอบคำของหลวงพ่อที่พูดว่า “สมาธิไม่ต้องเสียสตางค์ ” มันช่างวิเศษมาก ปกติสิ่งที่ผมเห็นบนโลกใบนี้เนี่ย มีแต่...
ครั้งใดที่ลูกไม่สบาย อาการโรคหัวใจรั่วกำเริบ ลูกจะนึกถึงองค์พระที่ศูนย์กลางกาย ก็จะเห็นองค์พระทันทีและจะมีพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ อยู่ในองค์พระด้วย ท่านสว่างมาก องค์พระจะมีรัศมีรอบๆ เมื่อดูไปเรื่อยๆ ก็จะมีดวงแก้วใสๆตรงกลางองค์พระ ใสมาก ไม่ทราบจะเปรียบกับความใสของอะไรดี ลูกรู้สึกปลื้มใจมากๆ
ฝ่ายชายหนุ่มคนนั้น เมื่อได้สบตาคุณแม่ก็รู้สึกสะดุดใจเข้าอย่างจัง นึกถามตัวเองว่า “ทำไมเรารู้สึกผูกพันกับผู้หญิงคนนี้จังเลยแปลกจริง” หลายวันต่อมาขณะที่ชายหนุ่มคนดังกล่าว นั่งทานข้าวอยู่ที่ร้านอาหารใกล้ๆ กับร้านของคุณแม่...คุณแม่เดินผ่านมาพอดีจึงเอ่ยทักว่า “พี่ทานน้ำมั๊ยคะ” และนี่เองคือ บทสนทนาครั้งแรก
คุณพ่อ คุณแม่ เข้าวัดตั้งแต่เป็นทุ่งนาฟ้าโล่ง คุณพ่อเล่าว่า ไปช่วยกันขุดดิน ถางหญ้า ดินแข็งมากๆ ขุดจนมือไม้พองกันเลย คุณพ่อคือกัลยาณมิตรท่านแรกที่พาครอบครัวเข้าวัดหมดทุกคน ท่านพาคุณแม่ไปปฏิบัติธรรมที่บ้านธรรมประสิทธิ์ โดยการชักชวนของคุณป้าถวิล วัติรางกูร
วัดพระธรรมกายลอนดอน ประเทศอังกฤษ ได้จัดชั้นเรียนสมาธิเบื้องต้นสำหรับชุมชนท้องถิ่น
วัดพุทธเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ ได้จัดปฏิบัติธรรรมให้แก่ชาวท้องถิ่น
