วันหนึ่งผมไปโรงเรียนและเห็นเด็กโตที่ชอบมารังแก กำลังเดินรี่เข้ามาหาผม ผมไม่รู้จะทำอย่างไร ก็เลยยืนนิ่งๆหลับตา แล้วนึกถึงดวงดาวในท้อง ผมจำได้ว่า ดาวจะเป็นเพื่อน แล้วดาวในท้องนั้นก็สว่างขึ้น เวลาผ่านไปสักครู่ ผมรู้สึกว่ามันเงียบผิดปกติ...พอลืมตาขึ้นมา แปลกมากเลยครับ เด็กโตเหล่านั้นก็หายไปเลย ไม่เข้ามาเตะต่อยเหมือนแต่ก่อน ตั้งแต่นั้นมา ผมก็ไม่รู้สึกกลัวใครอีกแล้ว
คุณหมอผู้ไม่เชื่อในเรื่องบุญ-บาป ไม่สนใจการทำบุญ …ต่อมาเธอมีอาการป่วย เนื่องจากหมอนรองกระดูกกดทับเส้นประสาท ทุกข์ทรมานมาก รักษาอยู่นานก็ยังไม่หาย มิหนำซ้ำยังมีอาการพังผืดรัดรากประสาทไขสันหลังอีก พอรักษาก็มีอาการแพ้ยา …ด้วยคำพูดของกัลยาณมิตร สะกิดใจเธอให้หันมาสร้างบุญ สร้างบารมี …อานุภาพแห่งบุญช่วยเธอได้หรือไม่ อย่างไร …ที่นี่มีคำตอบ
ชายคนหนึ่ง...เนื่องจากค่านิยมของชาวจีนในสมัยนั้น ทำให้เขาต้องถูกส่งตัวไปเมืองจีน เพื่อไปอยู่กับปู่และย่า ตั้งแต่เล็ก ต่อมาเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้เข้าร่วมขบวนการต่อต้านญี่ปุ่น ย่าของเขากลัวว่าเขาจะมีภัย จึงส่งตัวเขากลับเมืองไทย แต่ทว่า แม่ของเขากลับไม่เชื่อว่าเขาเป็นลูก เพราะเชื่อข่าวลือว่า ลูกชายได้ตายไปแล้วในสงคราม...เขาล้มป่วยตอนอายุมากแล้ว และได้จบชีวิตด้วยการยิงตัวตาย
