วันนี้มีคำถามจากคุณโยมท่านหนึ่งมาว่า ถ้าเราโดนผู้หญิงคนหนึ่งทำให้เราเสียใจ แล้วถ้าเราแก้แค้นเขาเนี่ย เราจะผิดไหมครับ เรารักเขามาก
สมหวังผิดหวังเป็นเรื่องธรรมดา แต่ทั้งที่รู้กันอย่างนี้เมื่อตั้งใจแล้วไม่ได้ดังหวังก็อดไม่ได้ที่จะเศร้าโศกเสียใจ ด้วยความเมตตาของ พระมหา สมชาย ฐานวุฑฺโฒ วันนี้เราจะมารับมือกับความผิดหวังกัน
คำถามข้อที่ 3. บุพกรรมใดที่ทำให้ผมต้องมาอยู่ในสังคมที่แวดล้อมไปด้วยคนที่ชอบว่ากล่าวและดุผมอย่างรุนแรงจนทำให้ผมรู้สึกเสียใจอยู่ตลอด คือไม่ว่าใครก็ตาม พอได้เห็นผมเข้าก็อยากที่จะดุว่าผมตลอด ทั้งๆ ที่ผมก็ไม่เคยคิด พูด หรือทำอะไรไม่ดีกับใครในชีวิตเลย ผมจะแก้ไขวิบากกรรมนี้ได้อย่างไรครับ
เมื่อก่อนหนูมีความรู้แบบผิวเผินเท่านั้น แต่พอมาทำโครงการนี้หนูก็เข้าใจเรื่องนี้มากขึ้นอย่างลึกซึ้ง แล้วหนูก็จะไม่ทำให้พ่อแม่เสียใจอย่างแน่นอนค่ะ
ขอบคุณทุกท่านที่มีน้ำใจ แต่ทว่าข้าพเจ้ากลับไม่รู้สึกเสียใจด้วยเรื่องนี้ เสียม้าไปแล้ว ไม่แน่อาจเป็นเรื่องดีเรื่องหนึ่งก็ได้
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ตถาคตเคยเป็นมนุษย์ในชาติก่อน ในภพก่อน ในกำเนิดก่อน เป็นผู้ไม่มีความโกรธ ไม่มีความแค้นใจ แม้คนหมู่มากว่าเอา ก็ไม่ขัดใจ ไม่โกรธ ไม่พยาบาท ไม่จองผลาญ ไม่ทำความโกรธ ความเคือง และความเสียใจให้ปรากฏ
ตัวลูกเคยเกิดเป็น “กุลบุตรสุดหล่อ ผู้มีความขยันขันแข็ง” อยู่ในครอบครัวพ่อค้า และได้ไปมีสัมพันธ์ฉันชู้สาวแบบอยู่ก่อนแต่งกับหญิงสาวแสนสวยคนหนึ่งเข้า ทำให้พ่อแม่ฝ่ายหญิงเสียใจมาก
ไปทุกวัด...ยกเว้นวัดพระธรรมกาย เพราะเค้าว่า..วัดนี้เป็นลัทธิ แต่ที่มาวัดได้เพราะมีเพื่อนบ้านชวน ชวนทุกวัน ทำให้ผมเข้าใจอะไรเกี่ยวกับวัดมากขึ้น ผมรู้สึกเสียใจที่เข้าใจวัดผิดมาตลอด เพราะความจริงแล้ววัดนี้ไม่ได้เป็นลัทธิอย่างที่เขาว่ากัน แต่เป็นเพราะคนเข้าวัดนี้เยอะ ก็เลยรู้สึกว่าเป็นลัทธิ และที่เข้าเยอะก็เพราะเขาสอนดีจริงๆ
ความตายเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ทุกครั้งที่มีบุคคลสำคัญหรือผู้มีชื่อเสียงมากในโลกเสียชีวิตไป ก็จะเกิดกระแสความเศร้าโสกเสียใจ น่าใจหาย และมีคำถามว่าหลังความตายนั้นเราไปไหนกัน
ภายหลังจากที่สงครามระหว่างแคว้นได้สงบลง ตัวลูกก็มีความรู้สึกเสียใจกับทุกๆ ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงสงครามเป็นอย่างมาก
