คุณแม่มักจะโดนคุณพ่อใช้วาจาเชือดเฉือนตลอดเวลา ชอบตวาด ชอบดูถูกดูแคลนคุณแม่ต่างๆ นานาว่า เป็นคนจน มาแต่ตัว บางครั้งก็ด่าเกินเลยไปถึงโคตรเหง้า ทำให้คุณแม่ต้องทนเจ็บช้ำน้ำใจอย่างยิ่ง
โครงการบวชอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน เปลี่ยนคนให้เป็นคนดี สร้างครอบครัวให้อบอุ่น ทำให้พบกับความสุขในการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง
สาธุชนชาวโพธาราม และพื้นที่ใกล้เคียงในจังหวัดราชบุรี กว่า 600 ท่าน ร่วมปฏิบัติธรรม
ชีวิตของเธอมีแต่ปัญหา จนเธอคิดฆ่าตัวตาย แต่หลังจากได้บวชอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อนรุ่นแสน ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น
ชีวิตในวัยเด็ก เขาต้องประสบอุบัติเหตุหลายครั้ง เกิดในครอบครัวเกษตรกรที่ยากจน คุณพ่อชอบดื่มเหล้า เมื่อเมาแล้วมักจะทะเลาะกับคุณแม่เป็นประจำ เมื่อทำร้ายคุณแม่ไม่ได้ก็หันมาทำร้ายลูกแทน...เมื่อได้เจอกับหมู่คณะ เส้นทางการสร้างบารมีจึงได้เริ่มขึ้น เขารับบุญที่ศูนย์การศึกษาเขาแก้วเสด็จ ตั้งแต่ยุคบุกเบิกจนถึงปัจจุบัน...ที่เขาแก้วเสด็จแห่งนี้ ในทุกวันพระขึ้น 15ค่ำ จะมีหลายคนเห็นดวงไฟกลมๆ สว่างๆ ลอยไปลอยมา อันเป็นที่มาของชื่อ “เขาแก้วเสด็จ”
ความไม่สงบทางภาคใต้ของเราขณะนี้ ในมุมมองพระพุทธศาสนานั้นเกิดจากสาเหตุอะไร? ปัญหาความไม่สงบทางภาคใต้ มีแนวทางการแก้ไขปัญหาที่ยั่งยืนอย่างไร? ในกรณีที่เราเจอคนที่ประสบความทุกข์ จนถึงขั้นอยากจะฆ่าตัวตาย จะมีวิธีปลอบใจให้เขาสู้ชีวิตต่อไปอย่างไร?
น้องสาวคนนี้เค้าเป็นคนแปลกมาก เราอยู่บ้านเดียวกัน แต่เธอจะคุยกับแม่และตัวลูกนับคำได้ ไม่เกินสิบคำต่อวัน ไม่ เคยซื้อข้าวให้แม่ ไม่เคยเรียกแม่ทานข้าว เธอจะซื้อเฉพาะของเธอคนเดียว วันเกิดแม่ไม่เคยมีแม้ของขวัญ และแม้แต่คำว่าขอบคุณ ที่จะมีให้แม่สักคำก็ไม่มี
หญิงชาวไต้หวัน...เธอต้องกำพร้าพ่อ ตั้งแต่ยังเด็ก แม่ของเธอต้องทำงานหนัก เพื่อหาเงินมาเลี้ยงลูกๆ ทั้งๆที่ไม่มีความรู้ ต่อมาแม่ของเธอมีสามีใหม่ เพื่อหวังว่าจะเป็นที่พึ่ง ช่วยกันหาเลี้ยงครอบครัว แต่ทุกอย่างกลับเลวร้ายลง...หลังจากพ้นมาจากพ่อเลี้ยง ได้อยู่กันพร้อมหน้าแม่-ลูก เธอกับแม่ก็ต้องมาทำงานหาเงินใช้หนี้ให้กับภรรยาของน้องชายอีก...เมื่อเธอมีคนรัก หวังว่า เขาคือคนที่ใช่ แต่แล้วก็ต้องผิดหวัง
เขาโมโหมากจนหยิบปืนมาจ่อที่ลำคอด้านซ้ายและพูดว่า..มึงอยากตายใช่มั้ย..ลูกนึกว่าเป็นการล้อเล่นซึ่งปกติเขาชอบเล่นปืนอยู่แล้ว และแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น.....เขายิงลูกจริงๆ ลูกรู้สึกเหมือนตัวลูกกำลังลอยเคว้งคว้าง รอบตัวมืดไปหมดจนไม่สามารถขยับตัวได้ ไม่รู้สึกเจ็บ
