การบวชพระ คือ คำตอบที่ถูกต้องที่สุด แต่กว่าผมจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีแก่นสาร ก็ได้สร้างรอยแผลอันเหอะหวะไว้ในหัวใจอย่างมหาศาล และเรื่องราวบาดแผลในใจที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ น่าจะเป็นเครื่องเตือนใจ ไม่ให้เกิดแผลใดๆ กับลูกผู้ชายคนอื่นๆ ต่อไปได้บ้าง จึงขออนุญาตนำมาเล่าครับ
เขาเคยเป็นหมอรับทำแท้ง มีอดีตที่ผิดพลาดมามากมาย ...พอเวลาล่วงเลยผ่านไป เขาเริ่มป่วยหนัก จนคิดฆ่าตัวตาย และลงมือกระทำหลายครั้ง แต่ไม่ตายสมใจ ...เมื่อได้ติดดาวธรรม ได้ดู DMC แล้ว ทำให้เขาได้คิด และคิดได้ ...หันมาสร้างบุญสร้างบารมี เพื่อหนีวิบากกรรม ที่ตนเองได้เคยทำผิดพลาดเอาไว้
ชายคนหนึ่ง ป่วยเป็นไข้มาเลเรีย หมอบอกว่า เชื้อขึ้นสมองแล้ว พออาเจียนออกมาเป็นเลือดก็หมดลม แต่เกิดเหตุเหลือเชื่อ ผ่านไปเพียงชั่วโมง เขากลับฟื้นขึ้นมาได้ อีกทั้งอาการจากไข้มาเลเรียยังหายไปเป็นปลิดทิ้ง พักฟื้นไม่กี่วันหมอก็ให้กลับบ้านได้...เขามีความตั้งใจตั้งแต่วัยหนุ่มว่าอยากจะบวช แต่ก็มามีครอบครัวเสียก่อน จึงไม่ได้บวช เขาจึงฝังใจตลอดมาว่า หากมีบุตรชาย ก็จะให้บวชเรียนตั้งแต่เด็ก
สามเณรได้ฟังความในใจและรับรู้ถึงความปรารถนาอัน บริสุทธิ์ของโยมมารดา ก็เกิดความสลดสังเวชใจที่ตนต้องตกอยู่ใต้อำนาจกิเลส จึงกลับได้สติมีหิริโอตตัปปะ รีบบอกโยมแม่ว่า "สามเณรไม่สึกแล้ว จะขอบวชตลอดชีวิต"
