เธอเกิดมาในครอบครัวที่คุณพ่อคุณแม่ทะเลาะตบตีกันบ่อยๆเพราะสุรา...เมื่อเธอเกิดมา ด้วยมีความฝันเป็นลางบอกเหตุ คุณแม่ของเธอจึงมั่นใจว่า เมื่อเธอโตขึ้นเธอจะต้องได้เป็นหมอ และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ...เธอเป็นหมอที่รักษาคนไข้ตามหลักวิชชา แนะนำให้คนไข้ซึ่งป่วยใกล้ตาย ได้ตายอย่างมีสติ และอยู่ในบุญ...แต่ในเรื่องของความรัก ดูเธอจะไม่สมหวังในเรื่องนี้สักเท่าไหร่
หญิงไทยยอดนักสู้ชีวิต จากสิงห์บุรี...เธอเกิดมาในครอบครัวที่ยากจน ทำให้ไม่ได้เรียนสูงๆ ถูกญาติใช้งานเยี่ยงทาส เป็นผู้หญิงคนแรกที่รับจ้างถีบสามล้อในจังหวัดสิงห์บุรี จนเป็นที่เลื่องลือไปทั่ว...ต่อมา ชีวิตผกผันให้ได้แต่งงานกับสามีชาวญี่ปุ่น ก็ยังถูกแม่สามีเกลียดชัง แม้ยามที่เธอป่วยไข้ ยังขัดขวางไม่ให้เธอไปหาหมอ
ครั้งหนึ่งผมนั่งสมาธิท่ามกลางความมืด ผมวางใจไว้ที่กลางท้องตามที่คุณครูไม่ใหญ่สอน ทิ้งเรื่องราวต่างๆจากใจ นึกที่กลางท้องว่าร่างกายของเราเป็นแหล่งของความสุข และแผ่เมตตาไปยังสรรพสัตว์ทั้งหลาย ซักพักก็รู้สึกว่าใจสงบ พอใจเริ่มสงบก็มีแสงสว่างเกิดขึ้นมากลางความมืด เป็นแสงสว่างที่คล้ายกับแสงของพระอาทิตย์ครับ เจิดจ้าออกมา แล้วน้ำตาผมก็ไหลออกมาเอง
เรื่องราวชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง...เธอเกิดมาในครอบครัวที่ลำบาก อาศัยอยู่กับคุณปู่-คุณย่าซึ่งมีฐานะยากจน คุณพ่อปกติเป็นคนขยัน แต่ชอบดื่มสุรา เมื่อเมาแล้วชอบด่าทอ และทำร้ายคนรอบข้าง แม้แต่แม่ของตัวเองก็ไม่เว้น...เมื่อเธอโตขึ้น เธอพบรักกับชายคนหนึ่ง ตอนแรกทุกอย่างดีไปหมด แต่ต่อมาทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเป็นตรงกันข้าม จนในที่สุด คนที่เธอรัก ได้ใช้ปืนยิงเธอจนบาดเจ็บสาหัส ก่อนที่จะใช้ปืนกระบอกนั้นจบชีวิตของตนเอง...ปัจจุบัน เธอพิการ แต่ก็จะทำหน้าที่เป็นยอดกัลยาณมิตร ต่อไปอย่างไม่ย่อท้อ
ลูกก็ต้องพยายามทำหน้าที่ของแพทย์ให้สมบูรณ์ ด้วยการรักษาทั้งกายและใจของผู้ป่วยด้วย คือ ทางกายลูกก็รักษาไปตามหลักวิชาของแพทย์ , ส่วนทางใจก็ให้แนะนำผู้ป่วยให้รู้ว่าโรคทั้งหลายล้วนเกิดจากวิบากกรรมทั้งสิ้น , และคนเรามีความเจ็บ, ตายเป็นธรรมดา , ดังนั้นก็ให้แนะนำผู้ป่วยให้รักษาใจด้วยการ ระลึกนึกถึงบุญที่ได้ทำมา แล้วสวดมนตร์เจริญสมาธิภาวนา , ถ้าลูกทำได้อย่างนี้ ลูกก็จะได้ชื่อว่าเป็นหมอพระโพธิสัตว์จ่ะ !
ตอนนี้ผมไม่เห็นโครงกระดูกแก้วอีกแล้ว ผมเห็นแต่ลูกมะพร้าวที่ใสเป็นแก้วและมีความสว่าง ในท้องของผม อืมม์..บางที ก็ไม่เชิงเรียกว่าลูกมะพร้าวนะ เพราะมันเป็นลูกกลมๆเหมือนลูกโลก แต่มีขนาดกลางๆเหมือนลูก Ball แปลกนะที่เวลานั่งสมาธิแล้ว เมื่อผมเห็นลูกกลมๆใสนี้ ผมกลับมีความสุขมาก
เธอเกิดมาในครอบครัวที่ค่อนข้างขัดสน มีพ่อที่ดีแต่พอดื่มเหล้าแล้วนิสัยก็เปลี่ยนไป กลายเป็นชอบทุบตี ตั้งแต่ภรรยาของตน ไปจนถึงข้าวของ...เรื่องผีๆ...ภรรยาที่ตายไปแล้วมาเข้าสิงสามี ที่เวลาเมาแล้วชอบทำร้ายทุบตีเธอ...เรื่องของความรัก...หญิงคนหนึ่ง เมื่อเธอรักใคร ก็บอกออกไปเลย ความรักของเธอจะลงเอยแบบไหน...ที่นี่...มีทุกคำตอบ
หลังจากที่เรื่องราวของมนุษย์กินคน ได้ออกอากาศไปแล้ว 2 วัน แค่ทุกคนได้รู้ว่า ประเทศของตัวเองได้ออกอากาศสู่สายตาชาวโลก ทุกคนมีความสุขและประทับใจมาก ต่างก็มีสีหน้าที่เบิกบาน ยิ้มแย้มแจ่มใสกันทุกคน พวกเขารู้สึกอบอุ่นใจ รู้สึกว่า ตัวเองไม่ได้ถูกทอดทิ้งอีกต่อไป อย่างน้อยก็มีประเทศไทยที่เอาใจใส่ประเทศของเขา
คุณพ่อ คุณแม่ เข้าวัดตั้งแต่เป็นทุ่งนาฟ้าโล่ง คุณพ่อเล่าว่า ไปช่วยกันขุดดิน ถางหญ้า ดินแข็งมากๆ ขุดจนมือไม้พองกันเลย คุณพ่อคือกัลยาณมิตรท่านแรกที่พาครอบครัวเข้าวัดหมดทุกคน ท่านพาคุณแม่ไปปฏิบัติธรรมที่บ้านธรรมประสิทธิ์ โดยการชักชวนของคุณป้าถวิล วัติรางกูร
สองสามีภรรยาชาวลาว ผู้ซึ่งได้ทำตนเป็นต้นบุญต้นแบบให้แก่ลูกๆในการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา และช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ในแบบสงเคราะห์โลก ท่านทั้งสองได้ทำบุญในพระพุทธศาสนามากมาย เป็นคนดีมีจิตใจงดงาม เป็นเสมือนพระของลูกๆทุกคน...ลูกๆของท่าน อยากทราบว่า ท่านทั้งสองละโลกแล้ว ไปอยู่ในภพภูมิใด และได้รับบุญ ที่ได้ทำอุทิศไปให้หรือไม่...
