ทุกวันพระ ให้ชวนกันไปวัด ไปช่วยกันพัฒนาวัดใกล้บ้าน อย่างน้อยก็ทุกวันพระ
ภาพที่เห็นเหล่านี้ ทำให้นึกถึงเมืองไทยทันที ซึ่งไม่ได้หมายความว่า Homesick แต่กลับระลึกถึง “ผู้มีบุญ” ที่อยู่ เมืองไทย ที่กำลังสนุกสนาน บุญบันเทิง กับการสร้าง “โมดูล” ทำบุญสร้าง “หลังคา” มหารัตนวิหารคด แถมยังจะร่วมประกอบพิธี “เทคอนกรีตเสาค้ำฟ้า” ใน “วันครูวิชชาธรรมกาย” อีกด้วย เราจึงได้ข้อคิดในใจว่า. . .
อาณัติสัญญาณแห่งความปีติ ได้บังเกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อคุณครูไม่ใหญ่ประกาศขยายเวลาการรับสมัครบวชรุ่นเข้าพรรษา ถึงวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ.2552_ตามคำเรียกร้องของผู้นำบุญหัวใจพันรูปทุกท่าน ซึ่งขณะนี้การเดินทางสู่เป้าหมายไปได้ถึงกว่า 70เปอร์เซ็นต์แล้ว
ชีวิตที่สมบูรณ์แบบนั้น บางคนคิดว่าคือความสุขที่มาจากทรัพย์บางคนก็คิดว่าชีวิตที่เต็มไปด้วยความเสียสละ และบางคนอาจคิดว่าความสำเร็จในหน้าที่การงานคือความสมบูรณ์แบบ
บางคนจากที่เคยพบอุปสรรคทำอะไรติด ๆ ขัด ๆก็ราบรื่นขึ้น จะทำมาค้าขายก็ร่ำรวยขึ้นซึ่งเกิดจากอานุภาพบารมีธรรมที่หลวงปู่ท่านปกป้องคุ้มครองและกลั่นแก้ให้ประกอบกับอานุภาพของเนื้อมนต์ คือ การภาวนา ‘สัมมา อะระหัง’ ควบคู่กันไปด้วยนั่นเอง
นางอมิตตาได้ชูชกเป็นสามี ตั้งใจดูแลเป็นอย่างดี จนพราหมณ์หนุ่มทั้งหลายในหมู่บ้าน พากันตำหนิภรรยาของตน ยกย่องนางอมิตตาว่า ปฎิบัติตนเป็นภรรยาที่ดี นางพราหมณีทั้งหลายจึงพากันมารุมด่า เย้ยหยันนางอมิตดาที่ท่าน้ำว่า เวรกรรมอะไรหนอ ถึงได้ชูชก ขอทานเฒ่าอัปลักษณ์เป็นผัวที่เป็นเช่นนี้ เพราะในอดีตชาติ นางอมิตตาเคยเอาดอกบัวที่เหี่ยวเฉาไปถวายพร
ธรรมะ หมายถึง คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ปฏิบัติเพื่อจะให้เข้าถึงธรรมะภายใน คือ ดวงธรรมใส ๆ ซึ่งจะนำไปสู่พระธรรมกายภายใน ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริงของทุกคน
พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงอนุปุพพิกถา คือ ตรัสถึงการให้ทานว่าเป็นสิ่งที่ควรทำ เพราะเป็นการขจัดความตระหนี่ออกจากใจ จะได้เป็นบุญกุศลติดตัวข้ามภพข้ามชาติ เกิดมากี่ภพกี่ชาติจะได้ไม่ต้องลำบากในการทำมาหากิน จะได้สร้างบารมีได้อย่างสะดวกสบาย แล้วจึงตรัสเรื่องการรักษาศีล ซึ่งเป็นบ่อเกิดแห่งคุณความดีทั้งมวลที่จะทำให้มีความสุข ความบริสุทธิ์ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
เมื่อตรัสเล่าเรื่องนี้แล้ว พระบรมศาสดาก็ตรัสสรุปว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แร้งนั้นถึงความพินาศฉันใด แม้ผู้อื่นไม่ว่าจะเป็นคฤหัสถ์หรือบรรพชิต ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ถ้าไม่เชื่อคำสอนของผู้รู้ทั้งหลาย ผู้หวังอนุเคราะห์ด้วยประโยชน์เกื้อกูล แม้ผู้นั้นก็จะถึงความพินาศอย่างนั้นเหมือนกัน”
