ท่านเจ้าคณะจังหวัดลำพูน คือ พระเดชพระคุณพระเทพมหาเจติยาจารย์ ได้กล่าวว่า “รู้สึกอบอุ่นใจที่เห็นคนมาตักบาตรมากมาย เป็นการรวมกันครั้งใหญ่ของทั้งญาติโยม และคณะสงฆ์ในจังหวัดลำพูน รู้สึกยินดีที่ได้มีส่วนช่วยเหลือพุทธบุตรและพี่น้องภาคใต้ พวกเราทางเหนือขอเป็นกำลังใจให้”
ผมเป็นคนไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ เพราะมีโยมพ่อที่แสนดี คอยปลูกฝัง ให้ลูกๆทุกคนรู้จักการเข้าวัดทำบุญ สอนให้รู้จักเรื่องบุญ บาป และสอนให้นั่งสมาธิมาตั้งแต่อายุ 10 ขวบครับ
หลวงพ่อครับ ทีแรกผมกะว่าจะบวชสัก 5 ปี แต่พอได้บวชเข้าจริงๆ ได้กำลังใจจากพระอาจารย์ พระพี่เลี้ยง ทำให้ผมเริ่มฝึกตัวเป็น ไม่ว่าจะเจอระเบียบอะไรก็ไม่เคยถอดใจย่อท้อเลย แล้วผมก็เลิกสูบบุหรี่ได้
ก่อนมาบวช ผมมีอาชีพเป็นช่างไฟฟ้า ทำงานประจำอยู่ที่หน่วยซ่อมบำรุง ในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งครับ ผมมีชีวิตที่สนุกสนาน ฮาไปวันๆ แล้วก็ทั้งดื่มเหล้า สูบบุหรี่ พอตกกลางคืนก็มีไนท์คลับ ผับ บาร์เป็นที่ไป ผมใช้ชีวิตประมาณนี้อยู่ 7 ปี ก็เริ่มเซ็ง เกิดอารมณ์อยากอ่านหนังสือธรรมะขึ้นมาครับ
หลังจากใช้ชีวิตที่แสนมั่วซั่ว พระธรรมทายาท สิทธิกร วรวิชฺโชก็ได้มาบวชอยู่ในโครงการ 1 แสนรูปของวัดพระธรรมกาย ทำให้เวลานี้ท่านมีผลการปฏิบัติธรรมที่ดีมากๆ มีความสุขจากสมาธิ เห็นดวงแก้วขนาดใหญ่เท่ากำปั้น สว่างเด่นอยู่กลางท้องอย่างง่ายๆ
ผลการปฏิบัติธรรมพระธรรมทายาท วุฒิพงษ์ สีลคุตฺโต อายุ 31 ปี ว่าที่พระพี่เลี้ยงโครงการ 1 แสนรูป รุ่นเข้าพรรษา
เวลานั่งสมาธิ ผมจะทำใจนิ่งๆ เหมือนเราไม่อยากได้อะไรอีกแล้ว ก็จะเห็นองค์พระมาแบบใสๆ ครับ ท่านนั่งขัดสมาธิ สง่างามมาก อยู่ตรงกลางท้องของผมพอดี ตอนนั้นผมรู้สึกมีความสุขมาก
ผมมักจะรู้สึกเบื่อ รู้สึกว่าชีวิตมันซ้ำซากจำเจ ผมเคยถามตัวเองว่า “เรามีชีวิตอยู่แค่นี้เองหรอ ตื่นเช้าไปทำงาน เย็นกลับมา หาข้าวหาปลากิน เซ็งๆก็ไปดื่มเหล้า เฮฮา
พระธรรมทายาท วีระวัฒน์ พฺรหฺมสโม อายุ 37 ปี ตัวแทนพระธรรมทายาทจากศูนย์อบรม วัดเขตคิชฌาวาส หรือ วัดทุ่งรังแร้ง อ.หางดง จ.เชียงใหม่
ผมเกิดมาเป็นลูกกำพร้า โยมแม่เสียชีวิตตั้งแต่ผมยังเป็นเด็ก ส่วนโยมพ่อก็ไม่รู้หายไปไหน ทิ้งให้ผมอยู่กับตาและยาย ซึ่งผมก็เรียกตาว่าพ่อ เรียกยายว่าแม่ แต่สมัยก่อนท่านเอาแต่ทำงาน ไม่ค่อยมีเวลาดูแลผม ผมรู้สึกเหงา เฉาชีวิตสุดๆ
