ปรากฏว่าคืนนั้นเอง กระผมฝันเห็นพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ มาบอกว่า “ไม่ต้องห่วงแม่ เดี๋ยวหลวงปู่ดูแลให้”
ผมได้นำทุกโครงการของหลวงพ่อคุณครูไม่ใหญ่ ตั้งแต่โครงการสอบตอบปัญหาธรรมะ“ทางก้าวหน้า” มาถึงโครงการ “บ้านแสงสว่าง” พอมาถึงโครงการฟื้นฟูศีลธรรมโลก V-Star นี่เห็นผลการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนมากๆ พฤติกรรมเด็กเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
ถึงแม้ว่าจังหวัดนี้จะมีลิงเป็นเอกลักษณ์ แต่เด็กนักเรียนของลพบุรี เขาไม่ได้ซนเหมือนลิง เพราะที่นี่มีเด็กดี V-Star ผู้นำฟื้นฟูศีลธรรมโลก ที่เป็นผู้นำทำความดีในทุกสถานการณ์
คุณครูสอนพวกหนูหลายอย่างค่ะ เริ่มแรกก็ให้ปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของเด็กดี V-Star…10ข้อ และต่อๆมาก็เป็น นรก-สวรรค์ ตายแล้วไปไหนได้บ้าง วิบากกรรมต่างๆที่ทำไว้ในอดีตจะส่งผลอย่างไร ตลอดจนการฝึกนั่งสมาธิ เมื่อหนูรู้แล้วหนูกลัวมากๆเลยค่ะ หนูไม่กล้าแม้แต่จะฆ่ายุงที่มันมาดูดเลือดที่แขนของหนู
ใครๆก็คิดว่าเรื่องคุณธรรม จริยธรรมกับกลุ่มเด็กอาชีวะนี่ ทำได้ยากมาก แต่จริงๆแล้วไม่ใช่นะคะ มันขึ้นอยู่กับการเริ่มต้นมากกว่า ว่าจะทำอย่างไร และเราจะสร้างความเข้าใจกับเด็กอย่างไร ซึ่งดิฉันคิดว่ามันไม่ยากค่ะ มันอาจจะใช้เวลาสักนิด แต่เมื่อลองทำดูแล้ว ก็จะรู้ว่าไม่ยากค่ะ
พระเดชพระคุณหลวงพ่อคะ ตอนนี้เด็กๆตื่นเต้นกันมาก เตรียมตัวที่จะไปรวมพลังทำความดีถวายเป็นพุทธบูชา ในวันวิสาขบูชาที่วัดพระธรรมกาย เด็กๆไม่เคยเข้ากรุงเทพฯค่ะ เขาตื่นเต้นที่จะได้เจอเพื่อน มาถามลูกทุกวันเลยว่า เขาต้องเตรียมพร้อมอะไรกันบ้าง คำถามมากมาย เช่น วัดเป็นอย่างไร หนูต้องทำตัวอย่างไรบ้าง ซึ่งคำถามของเด็กๆ ก็ทำให้ลูกพลอยตื่นเต้นไปด้วย เพราะเด็กนับวันรอเลยนะคะ อยากให้ถึงวันวิสาขบูชาไวๆ
ตอนนี้ดิฉันมีความสุขมากค่ะ เพราะแม้ว่า ลูกศิษย์ของเราจะมีความด้อยในทางกายภาพ ไม่ได้ยินเสียงเหมือนเด็กคนอื่นๆ แต่ทางด้านจิตใจแล้ว คุณครูทุกคน คุณพ่อ คุณแม่ และทุกคนในสังคม ต้องช่วยกันกล่อมเกลาให้เขามีความอ่อนโยน ขอแค่มีลูกศิษย์เพียงคนเดียว ที่เขาพยักหน้าว่า เข้าใจสิ่งที่เราตั้งใจสอนเขา มันก็เป็นความภาคภูมิใจกับคนเป็นครูแล้วค่ะ
สิ่งที่พวกเราชอบเป็นพิเศษสุดสุดเลยก็คือ การฟังธรรมบรรยายจาก พระเดชพระคุณพระภาวนาวิริยะคุณ ซึ่งท่านได้เมตตาให้หลักการในเรื่องจิตวิทยาการสอนพระพุทธศาสนา พระเดชพระคุณหลวงพ่อครับ...ตั้งแต่กระผมบวชมา ๑๓พรรษา ยังไม่เคยได้ยินใครพูดว่า “การสร้างบารมีจะต้องเอาชีวิตเป็นเดิมพัน”
แต่เมื่อนึกถึงพระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้งสอง นึกถึงภารกิจที่ท่านสู้อุตส่าห์อบรมสั่งสอนลูกศิษย์ และชาวพุทธทั่วโลกขนาดนี้ ถึงแม้ว่าเราจะเหน็ดเหนื่อยขนาดไหน ก็ยังไม่เท่ากับเศษเสี้ยวของความเหน็ดเหนื่อยกับภารกิจที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้งสองได้รับ เมื่อคิดอย่างนี้ ความเหนื่อยล้า ของลูกก็หายไป แต่กลับกลายเป็นกำลังใจ และเป็นพลังใจให้ลูกก้าวเดินต่อไปในหน้าที่ครู หน้าที่ที่คุณครูไม่ใหญ่ให้นิยามว่า “เป็นหน้าที่ของพระบรมโพธิสัตว์”
