พุทธประวัติ พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ประสูติ ตรัสรู้ ปรินิพพาน
คุณพ่อเมื่อสิ้นแล้ว ได้ไปเกิดเป็นภุมมเทวา และพระได้มาหาประมวลบุญที่ลูกได้ทำอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ทำให้พ่อได้ไปสู่ชั้นจตุมหาราชิกาในที่สุด
คนเราเมื่อตายไปแล้ว บุญและบาปเท่านั้น ที่เราจะเอาติดตัวไปได้
ตายแล้ว ไปอยู่กันคนละภพภูมิ เมื่อมาเจอกันจะจำกันได้หรือไม่ อย่างไร
ผลแห่งบุญที่ลูกทำอย่างสุดกำลัง ถูกเนื้อนาบุญ และถูกหลักวิชชา ช่วยบุพการีได้หรือไม่ อย่างไร
เคยด่าว่าพระ แต่ก่อนตายกลับตัวกลับใจได้ ตายแล้วไปไหน, บุพกรรมใดทำให้ถูกขัดขวางในการสร้างความดีสร้างบารมี
ทีมงานจึงได้จำลองสวรรค์ มาแสดงในรูปแบบขบวนพาเหรด อันประกอบด้วย เทวรถ ที่ถอดแบบมาจากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ย่อส่วนให้เหมาะสมกับพื้นที่ในมหารัตนวิหารคด และสภาธรรมกายสากล และยังมีเหล่าเทพบุตร เทพธิดา จากทั้งสี่เหล่า ได้แก่ ยักษ์ ครุฑ นาค คนธรรพ์ ตัวเป็นๆมาพร้อม บันทึกทอง บันทึกความดีงามที่เด็กดีวีสตาร์ได้สั่งสมมาตลอด แห่แหนไปรอบมหารัตนวิหารคด
สถานีตำรวจนครบาลพลับพลาไชย 1-2 (หนึ่งสอง) จัดตักบาตรพระสงฆ์ 1,000 รูป เพื่อรวมพลังชาวพุทธ ช่วยเหลือพระภิกษุ สามเณร พร้อมทั้งชาวไทยพุทธ ใน 4 จังหวัดชายแดนภาคใต้
เรื่องราวของเด็กชายคนหนึ่ง ที่ป่วยด้วยโรคร้ายตั้งแต่เยาว์วัย ตอนแรกที่คุณพ่อของเขาทราบ ถึงกับสติแตก เสียใจเป็นอย่างมาก แต่ได้กัลยาณมิตรแนะนำให้ปฏิบัติธรรม จึงทำให้จิตใจสงบลง และได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะ...เด็กน้อยผู้น่าสงสาร เมื่อมาวัดแล้ว ก็ได้สร้างบุญสร้างบารมีกับหมู่คณะ ทั้งทำด้วยตนเองและชักชวนผู้อื่น...ความตายไม่มีนิมิตหมาย ไม่เลือกว่าจะเป็นผู้ใหญ่ ผู้ชรา หรือแม้แต่เด็ก...เราต้องหมั่นสั่งสมบุญให้มากๆ เมื่อตายแล้วจะได้ไปสู่สุคติ
สมัยนั้น อังกุรเทพบุตรซึ่งเคยนั่งอยู่ด้านหน้า ต้องถอยร่น ไปตามกำลังบุญ นั่งอยู่ไกลถึง ๑๒ โยชน์ ส่วนอินทกเทพบุตรนั่งอยู่ที่เดิมใกล้ๆ กับพระพุทธองค์ พระพุทธเจ้าได้ตรัสถามอังกุรเทพบุตรว่า "อังกุระ เธอทำแถวเตาไฟยาว ๑๒ โยชน์ ได้ให้ทานเป็นอันมากในกาลประมาณหมื่นปี บัดนี้เธอนั่งอยู่ไกลตั้ง ๑๒ โยชน์ ซึ่งไกลกว่าเทพบุตรทั้งหมด ไฉนเธอจึงนั่งอยู่ไกลนัก"