สำนักต่างประเทศ วัดพระธรรมกาย จัดโครงการอบรมความดีสากลให้กับเจ้าอาวาส แม่ชี อุบาสกและอุบาสิกา จากประเทศเมียนมา ที่สนใจมาศึกษาดูงานด้านการบริหารจัดการวัด และการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในประเทศไทย
พระพี่เลี้ยงได้ยินข่าวลือว่า "พระราชาทรงฟังถ้อยคำของอาชีวกผู้เป็นมิจฉาทิฏฐิ จึงรับสั่งให้รื้อโรงทานที่ประตูเมืองทั้งสี่ บัดนี้ทรงมัวเมาแต่เบญจกามคุณ มิได้สนพระทัยในพระราชกรณียกิจเลย"
สรุปประเด็นโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา วันพุธที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2557 supervisor มาเข้าโรงเรียนอนุบาลฯ - ตักบาตรจังหวัดระนอง - ชวนบวชโครงการสามเณรต้นแบบสู่ AEC ฯลฯ
มหาสมุทรไม่อิ่มด้วยน้ำที่ไหลมาจากทุกทิศทุกทาง ไฟไม่อิ่มด้วยเชื้อ พระราชาไม่ทรงอิ่มด้วยราชสมบัติ คนพาลไม่อิ่มด้วยบาป หญิงไม่อิ่มด้วยของ ๓ อย่าง คือ เมถุนธรรม เครื่องประดับ และการคลอดบุตร พราหมณ์ไม่อิ่มด้วยมนต์ ผู้ได้ฌานไม่อิ่มด้วยวิหารสมาบัติ คือการเข้าฌาน พระเสขะไม่อิ่มด้วยการสละออกในการให้ทาน
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าบรมครูของเรา ทรงเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานแล้ว มีความบริสุทธิ์หมดจดจากกิเลสอาสวะทั้งปวง ได้เข้าถึงฝั่งแห่งพระนิพพานอันเป็นแดนเกษมจากโยคะ ที่ความทุกข์ใดๆ เข้าไปไม่ถึง จึงมีแต่
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์ทั้งหลายมีประมาณเท่าใด ไม่มีเท้าก็ดี ๒ เท้าก็ดี ๔ เท้าก็ดี มีเท้ามากก็ดี มีรูปก็ดี ไม่มีรูปก็ดี มีสัญญาก็ดี ไม่มีสัญญาก็ดี มีสัญญาก็ไม่ใช่ ไม่มีสัญญาก็ไม่ใช่ พระตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า บัณฑิตกล่าวว่าเป็นยอดของสัตว์เหล่านั้น
ข้าพเจ้าขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้เป็นพระอรหันต์ ผู้ตรัสรู้แล้วเองโดยชอบ พระองค์นั้น
สิ่งทั้งหลายทั้งปวงในโลกนี้ ไม่ว่าจะเป็นคน สัตว์ หรือสิ่งของก็ตาม ล้วนมีความไม่เที่ยง แปรปรวนอยู่ตลอดเวลา เปลี่ยนแปลงไปสู่ความเสื่อมโทรมทุกอนุวินาที และในที่สุดต้องแตกดับสลายไป มนุษย์ทุกคนเกิดมาแล้วก็ต้องตาย แม้แต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้เป็นเลิศกว่าใครในภพสาม ยังต้องทิ้งพระวรกายของพระองค์ไว้ในโลก และดับขันธปรินิพพาน
เรื่องราวจากชีวิตจริงของหญิงคนหนึ่ง เธอเกิดในครอบครัวที่ยากไร้ ถูกพ่อบังคับให้ไปซื้อเหล้า ซื้อฝิ่น เป็นประจำ พร้อมที่จะยกลูกสาวให้กับทุกคนที่เอาเหล้ามาให้ …เมื่อมาได้สามีคนแรก เป็นทหาร พอมีลูก 1 คน เขาก็ขอลากลับไปรบ แล้วหายสาบสูญไป …สามีคนปัจจุบัน ดื่มเหล้าหนักกว่าพ่อของเธออีก …เพราะต้องเจอกับความทุกข์ต่างๆในชีวิต ตั้งแต่เด็กจนโต ทำให้เธอฆ่าตัวตายหลายต่อหลายครั้ง …แต่ไม่ตาย…