ในภพชาติก่อนๆ นู้น คุณพ่อของลูกได้เกิดเป็น “กุลบุตรสุดจี๊ด” ที่มีนิสัยเกะกะเกเร ไม่ยอมเรียนหนังสือ และไม่ค่อยเชื่อฟังบิดามารดาของท่าน
บุพกรรมที่ทำให้เธอต้องเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลือง ทั้งนี้ก็เป็นเพราะ วิบากกรรมปาณาติบาตจากการที่เธอมีส่วนทำให้ผู้อื่นเสียชีวิตโดยไม่เจตนาในภพชาติก่อนๆ
ในช่วงที่อาการป่วยของเธอเริ่มกำเริบหนัก ตัวเธอนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล มีความกังวลอยู่ภายในใจลึกๆ เธอพยายามนึกถึงบุญทุกๆ บุญ และมหาปูชนียาจารย์ที่เธอเคารพรักอย่างสูงสุด
น้องจ่อยซึ่งเป็นเด็กอายุ 10 ปี ได้เสียชวิตลงไป แต่ไม่เท่านั้นกายละเอียดของน้องได้วนเวียนไปเที่ยวในมหานรกได้เห็นการลงโทษต่างๆในมหานรกแล้วก็กลับเข้าร่างมาเล่าให้ พ่อ และแม่ฟังเพราะยังไม่ถึงอายุขัย
คุณแม่คลอดลูกอีกคนก็คือตัวลูก แต่ที่น่าประหลาดใจ คือทุกคนสังเกตเห็นว่า ที่แผ่นหลังของลูกมีปานดำๆ ลักษณะเหมือนรอยเขม่า ที่พ่อได้ป้ายหลังศพลูกชายที่ตายไป จึงทำให้ลูกถูกเข้าใจมาตลอดว่า คือ ลูกชายคนก่อนของพ่อกลับชาติมาเกิดใหม่
ให้ร่างกายหลังตายแล้ว นักศึกษาแพทย์ก็เอาศพไปศึกษาหาความรู้เรื่องโรคต่าง ๆ เพื่อหาทางรักษาคนไข้คนอื่น ๆ เจ้าของร่างกายจะได้บุญ ก็คงประมาณเท่า ๆ กับให้หนังสือเล่มหนึ่ง ตามหลักถ้าอยากจะได้บุญมาก ๆ ต้องให้ขณะเป็น ๆ คือยังมีชีวิตอยู่ จะได้บุญมหาศาล เพราะเหมือนกับให้ชีวิตเป็นทาน
สามีของลูกมีความปรารถนาลึกๆ ว่า เกิดมาชาตินี้อยากจะทำบุญเป็นประธานกฐินสักครั้งหนึ่ง แต่ผ่านมาเนิ่นนานถึง ๙ ปี ก็ยังไม่สำเร็จ จึงทำให้ความรู้สึกนี้คาใจเรื่อยมา จนกระทั่งมีสัญญาณอันตรายเกิดขึ้นกับชีวิต
กระผมแทบจะไม่เชื่อเลยครับว่า อานิสงส์การสร้างพระจะแรงจนถึงขนาดทำให้คนใกล้ตาย สามารถฟื้นตัวและแข็งแรงขึ้นมาได้
ผลการตรวจล่าสุดปรากฏว่า ไม่พบเซลล์มะเร็งแล้ว อัตราการผลิตเม็ดเลือดขาวอยู่ในภาวะปกติ จนคุณหมอและคนรอบข้างรวมถึงตัวลูก ต่างพากันตะลึงกันไปตามๆกัน ว่ามันเป็นไปได้อย่างไร อีกทั้งคุณหมอยังอึ้ง ถามลูกว่าไปทำอะไรมา ลูกก็ตอบว่าเป็นเพราะอานิสงส์การสร้างพระ และการปฏิบัติธรรม
อุทาหรณ์สำหรับผู้ที่ชอบเล่าพนันชนไก่ หากตอนละโลกวิบากกรรมนี้ชิงช่วงส่งผลก่อน เมื่อตายแล้วจะไปอยู่ที่ไหน จะมีสภาพอย่างไร
