เราได้ถวายการเป่าสังข์บูชาพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า วิปัสสี...ด้วยบุญนั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิถึง ๑๖ ครั้ง มีนามว่า มหานิโฆสะ ผู้มีเสียงไพเราะ ทรงพลานุภาพกึกก้องทั่วทุกทิศ มีกำลังอันเกิดจากบุญ
ผู้ที่เข้าถึงธรรมกายขั้นต้น จะอยู่กึ่งกลางระหว่างโลกมนุษย์กับพระนิพพาน ถ้าขยันฝึกอบรมตัวเองต่อไป โอกาสที่กิเลสจะหมดก็มี ถ้าขี้เกียจเลิกนั่งและไม่ประคองสมาธิให้ดี กิเลสก็มาตามเดิม
ตอนนั่งสมาธิ แม้กำหนดนิมิตไม่ได้ แต่รักษาศีลได้ครบก็ได้บุญ ถ้ากำหนดนิมิตได้ ทำใจให้นิ่งได้ก็จะได้บุญมากขึ้น แต่ถึงจะกำหนดไม่ได้ ก็ได้บุญไปตามส่วน ที่ไม่ได้เลยเป็นไม่มี
มหากรรมตักบาตรบุญสารทเดือนสิบ แด่พระภิกษุสาวเณร 2,555 รูป เพื่อน้อมถวายเป็นพุทธบูชา เพื่อช่วยเหลือพุทธบุตร 286 วัด 4 จังหวัดชายแดนภาคใต้
การทำบาปในปัจจุบัน แม้ไม่เป็นประจำ แต่จะกลายเป็นวิบากกรรมหลักที่ไปดึงดูดเศษกรรมในทำนองเดียวกันในภพชาติก่อนๆให้มาส่งผล
เราสามารถที่จะออกแบบกลิ่นกายของตัวเรา ทั้งตอนที่เราเป็นและตอนที่เราตายได้ ซึ่งการออกแบบกลิ่นนั้นก็ไม่ได้ยากอะไรเลย
บุคคลที่จะประสบความสำเร็จ ในการสร้างบารมีจะต้องรักในการฝึกฝนตนเองทั้งกาย วาจา และใจ
การบวช สามารถเปลี่ยนคนที่เคยทำผิดทำพลาดให้เป็นคนดีที่โลกต้องการ บวชอย่างน้อย 1 พรรษา ให้อะไรมากกว่าที่คุณคิด
กระผมรู้สึกดีใจมากจนอธิบายไม่ถูก เพราะกระผมรู้ว่า “นี่...คือ หนทางสวรรค์ นับจากนี้ไป ชีวิตของเราจะต้องดีขึ้น และดีขึ้นทุกวันแน่ๆ”
เป็นผู้ที่อยากทำงาน ไม่ใช่แค่เพียงอยากได้เงินเดือนเท่านั้น แต่ต้องมีใจรักในงานที่จะทำด้วย อยากทำและพอใจในงานจัดระเบียบความคิดให้มองงานในแง่ที่ดี มีความเฉลียวฉลาด มีสามัญสำนึก และความสามารถในการ “รักที่จะเรียนรู้”
