เราอาศัยอยู่ที่ภูเขาหิมพานต์ เรานุ่งห่มหนังสัตว์ อยู่ในระหว่างภูเขา เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้า ผู้มีพระฉวีวรรณดั่งทองคำ ดุจพระอาทิตย์แผดแสง เสด็จเข้าป่างามเหมือนพญารังมีดอกบาน จึงยังจิตให้เลื่อมใสในพระรัศมี แล้วนั่งกระโหย่งประณมอัญชลี ถวายบังคมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า วิปัสสี ด้วยเศียรเกล้า ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราไม่เคยพลัดตกไปสู่ทุคติเลย
ชนเหล่าใดในโลกนี้ ได้ความเป็นมนุษย์แล้ว เป็นผู้ปราศจากความตระหนี่ เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ เป็นผู้มีความเคารพแรงกล้า ชนเหล่านี้ ย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์
การบวช นอกจากจะช่วยตัวเองให้รู้จักการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง ยังช่วยปิดอบายเปิดประตูสวรรค์ให้กับพ่อแม่และหมู่ญาติได้อีกด้วย
ชมรมพุทธศาสตร์มองโกเลีย (IBS of Mongolia) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ.2552 และนักศึกษากลุ่มนี้ได้ช่วยกันจัดโครงการเด็กดีวีสตาร์ในมองโกเลีย
โครงการบวชพระโครงการนี้เป็นโครงการที่ดีมากๆ ตอนนี้ผมมีกรรมฐานหล่อเลี้ยงจิตใจ ทำให้รู้สึกชุ่มชื่นใจตลอดเวลา
การบูชาบุคคลผู้ควรบูชาเป็นมงคลอย่างยิ่ง
เมื่อคองโกห่มขาว ในโครงการบวชอุบาสิกาแก้วครั้งแรกใจกลางอาฟริกา ...ในวันท้องฟ้าแจ่มใส เสียงสวดทำนองเสนาะ ทั้งจับใจและสูงส่ง ค่อยๆ เล็ดลอดออกมาจากบ้านของชาวพุทธ หญิงสาวผิวเข้มที่กำลังทำอาหารจานเด็ด อาจไม่มีมือว่างพอสำหรับงานอื่น แต่หัวใจและเสียงอันงามของเธอนั้น ยังคงมีให้แก่พระศาสดาอันเป็นที่รักเสมอ แม้ตัวเธอจะอยู่ไกลถึงกาฬทวีป
อยู่ๆก็มีดวงแก้วโปร่งใสใหญ่ขนาดลูกเทนนิส ลอยมาจากที่ที่ลึกมากๆ ตอนนั้นใจสบาย
พระธรรมอันพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสดีแล้ว อันบุคคลผู้ปฏิบัติสามารถเห็นเองได้ ให้ผลไม่จำกัดกาล เป็นสิ่งที่ควรเรียกให้มาดู เป็นสิ่งที่ควรน้อมเข้ามาไว้ในใจ อันวิญญูชนพึงรู้ได้เฉพาะตน
สมาธิเป็นของสากล ทุกคนทำได้ ไม่แบ่งเชื้อชาติและความเชื่อใด
