ทุกชีวิตสามารถมีความสุขได้ เปลี่ยนแปลงได้ และเข้าถึงธรรมะได้ เพียงแค่หลับตาเบาๆ วางใจไว้ที่ศูนย์กลางกาย
พระศัลย์ศิลป์กฤศฏ์ ปคุณสิปฺโป หัวหน้าโครงการบรรพชาสามเณรโรงเรียนดีศรีตำบล รุ่นที่ 1 มีจดหมายถึงคุณครูไม่ใหญ่ น่าปลื้ม น่าอนุโมทนาบุญกับท่านเพียงใด ขอเชิญติดตามค่ะ
เดิมทีเดียวฉันนั่งสมาธิก็ไม่เห็นอะไร เห็นแต่ความมืด แต่ฉันก็ทำตามที่หลวงพ่อบอก คือ วางใจนิ่งๆ...แม้จะมืดก็ช่างหัวมัน
เมื่อทุกคนมีใจที่เป็นสุข สันติภาพโลกต้องเกิดขึ้นได้อย่างแน่นอน วิธีที่เหมาะสมที่สุดในการสถาปนาสันติภาพโลก คือ การทำสมาธิครับ
โครงการอบรมพระธรรมทายาทชาวญี่ปุ่น รุ่นที่ 2
ผู้ชายคนหนึ่ง ทำอาชีพเลี้ยงหมู เลี้ยงเป็ด เลี้ยงไก่ เป็นเวลากว่า 50 ปี แต่เขาไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับอบายมุขทุกชนิด เป็นคนมีจิตใจเอื้ออารี ชอบช่วยเหลือผู้อื่น แม้ในตอนแรกจะไม่ค่อยเข้าใจในพระรัตนตรัย แต่เขาได้พระลูกชาย ซึ่งบวชอุทิศชีวิต ทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตรให้ แนะนำให้เขาเลิกอาชีพที่ทำอยู่...เขายอมทำตาม และทำบุญ ตักบาตรเป็นประจำทุกวัน ตลอดระยะเวลา 10 ปี และยังได้ร่วมบุญกับทางวัดพระธรรมกายไม่เคยขาด บุญสุดท้ายในชีวิตที่ได้ทำคือ บุญกฐินจักรพรรดิ…ก่อนจะละโลก พระลูกชายยังได้ช่วยเขาทำศึกชิงภพตามหลักวิชชา...ชีวิตในปรโลกของเขาจะเป็นอย่างไร...
พอนอนหลับก็มีชายตัวสูงใหญ่ ดำสนิท เสียงมีอำนาจ น่ากลัวมาก มาสั่งเชิงบังคับว่าให้ลูกเลิกนั่งสมาธิ เขาได้ทำร้ายลูกสารพัด จนลูกรู้สึกเหมือนมีใครเอาเข็มมาทิ่มแทงตามตัว และยังบอกลูกอีกว่า “ลูกยังไปไหนไม่ได้ ต้องอยู่ช่วยพวกเขาก่อน ”
อุทาหรณ์ของการจองเวร...ด้วยเหตุที่ได้อาฆาตผูกเวรกันมา เป็นเหตุให้เกิดเหตุการณ์สะเทือนขวัญ ลูกชายฆ่าหั่นศพแม่ของตนเอง...พวกเขาผูกเวรกันมาอย่างไร จึงทำให้ลูกชาย ต้องมาทำอนันตริยกรรมในชาตินี้...มาร่วมกันศึกษาเรื่องราวนี้ เพื่อเป็นอุทาหรณ์สอนตัวเราว่า อย่าจองเวรใคร อย่าได้ไปทำร้ายใคร และขอให้ ใครอย่าได้มาทำร้ายเรา
รวมผลการปฎิบัติธรรมพระธรรมทายาทในโครงการอุปสมบทหมู่ 100,000 รูป ทุกหมู่บ้านทั่วไทย
