เธอป่วยเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลือง ต้องเข้ารับการรักษาด้วยเคมีบำบัด จนผมร่วงหมดศีรษะ อีกทั้งยังมีอาการคลื่นไส้อาเจียนจนต้องไปให้น้ำเกลือ...แต่เมื่อเธอระลึกนึกถึงบุญที่ได้สร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว เธอกลับมีอาการดีขึ้นจนเห็นได้ชัด
ทหารเรือผู้หนึ่ง...ก่อนที่จะได้พบกับหมู่คณะ เขาชอบดื่มเหล้าเป็นประจำ เคยสูบบุหรี่จนนิ้วที่คีบบุหรี่ออกสีเหลือง มาเลิกบุหรี่ได้ตอนอายุ 50 ปี ภายหลังจากที่ได้พบกับหมู่คณะ จากการชักชวนของพระลูกชาย เขาก็หับดิบเลิกเหล้าได้อย่างเด็ดขาด...ตลอดระยะเวลา 10 ปีก่อนที่เขาจะเสียชีวิต เขาได้สร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างเต็มที่เต็มกำลัง แม้จะอายุมากแล้ว แต่เขาก็ไม่เคยย่อท้อ หรือยอมแพ้แก่สังขารที่ร่วงโรยแต่อย่างใด...ผลบุญที่เขาได้ทำกับหมู่คณะมาตลอดดังกล่าว ส่งผลต่อเขาในปรโลกอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ...
ในภพชาติก่อนๆ นู้น คุณพ่อของลูกได้เกิดเป็น “กุลบุตรสุดหล่อผู้มีจิตใจงดงามและขยันขันแข็ง” อยู่ในครอบครัวที่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม
อีกเพียงห้าวันเท่านั้น เด็กดีวีสตาร์กว่าหนึ่งล้านคน ก็จะมารวมพลังดาวแห่งความดีวีสตาร์ ผู้นำฟื้นฟูศีลธรรมโลก ณ วัดพระธรรมกาย
อุทาหรณ์สำหรับผู้ที่ไม่ค่อยจะทำบุญด้วยตัวเอง...ชายคนหนึ่ง เป็นคนมีความขยัน และตั้งใจ แม้จะพลัดพรากจากพ่อ-แม่ตั้งแต่เด็ก แต่ก็สามารถเรียนได้ด้วยตัวเอง จนได้ทำงานในองค์การสหประชาชาติ ต้องเดินทางไปทำงานในหลายประเทศ...บั้นปลายของชีวิต เขาป่วยเป็นมะเร็งที่ม้าม และตับ ต้องทุกข์ทรมานเป็นเวลา 1 เดือน ก่อนที่จะเสียชีวิต...เขาทำบุญบ้างตามประเพณี แต่ไม่บ่อยนัก โชคดีที่ลูกชายได้ทำบุญให้เขาในวาระสุดท้ายของชีวิต...ชีวิตหลังความตายของเขาจะเป็นอย่างไร...และกับคำถาม อาชีพนักสืบเป็นสัมมาอาชีวะหรือไม่...
ด้วยบุญที่ลูกสาวอุทิศตนรับใช้พระพุทธศาสนา เป็นบุญหลักที่ช่วยให้แม่ไปเกิดบนสวรรค์ มีความสุขในปรโลก
เธอเกิดมาโดยไม่ได้เห็นหน้าพ่อ ต่อมาแม่ของเธอแต่งงานใหม่ พ่อเลี้ยงก็พยายามที่จะลวนลามเธอ ทั้งๆที่ตอนนั้นเป็นแค่เด็กชั้นประถม ดีที่แม่ของเธอไหวทัน ส่งเธอไปอยู่กับญาติ ก่อนที่เรื่องเลวร้ายจะเกิดขึ้น...แปลกแต่จริง เมื่อเธอไปอยู่กับญาติ เธอถูกใช้งานอย่างหนัก แต่เมื่อไปอยู่กับคนอื่นในฐานะลูกจ้าง กลับได้รับความเอ็นดูอย่างดี...เมื่อเธอมีสามี ตอนแรกก็ดี แต่พอต้องห่างกัน สามีก็มาเป็นอื่น...ทุกเรื่องราวล้วนมีเหตุ...เหตุนั้นคืออะไร
ชายคนหนึ่ง...มีนิสัยแปลกประหลาด กล่าวคือ ในวัยเด็ก เขาชอบรับประทานดินหมกที่เตาหุงข้าว และชอบทานข้าวสารดิบเป็นอย่างมาก นอกจากนี้ เขายังมีอาการนอนไม่ค่อยหลับ สะดุ้งผวาตื่น ตลอดทั้งคืน ตั้งแต่เด็กจนอายุ 16 ปี ทำให้สุขภาพแย่ ปวดศีรษะ ตัวเหลือง เฉื่อยชา จนต้องพึ่งยาของโรงพยาบาลประสาท จนกระทั่งเขาเข้าวัดพระธรรมกาย อาการเหล่านี้ก็ได้ทุเลาลง...เป็นเพราะบุพกรรมใด เขาจึงเป็นเช่นนี้...และกับคำถาม...การทำหน้าที่ด้านใช้เสียงพูด และร้องเพลงธรรมะ มีโบนัสอะไรเป็นพิเศษ ที่สร้างความรื่นรมย์บนวิมานบ้าง...
ผู้ชายคนหนึ่ง ทำอาชีพเลี้ยงหมู เลี้ยงเป็ด เลี้ยงไก่ เป็นเวลากว่า 50 ปี แต่เขาไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับอบายมุขทุกชนิด เป็นคนมีจิตใจเอื้ออารี ชอบช่วยเหลือผู้อื่น แม้ในตอนแรกจะไม่ค่อยเข้าใจในพระรัตนตรัย แต่เขาได้พระลูกชาย ซึ่งบวชอุทิศชีวิต ทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตรให้ แนะนำให้เขาเลิกอาชีพที่ทำอยู่...เขายอมทำตาม และทำบุญ ตักบาตรเป็นประจำทุกวัน ตลอดระยะเวลา 10 ปี และยังได้ร่วมบุญกับทางวัดพระธรรมกายไม่เคยขาด บุญสุดท้ายในชีวิตที่ได้ทำคือ บุญกฐินจักรพรรดิ…ก่อนจะละโลก พระลูกชายยังได้ช่วยเขาทำศึกชิงภพตามหลักวิชชา...ชีวิตในปรโลกของเขาจะเป็นอย่างไร...
