“เราคือผู้ออกแบบชีวิต...เราลิขิตชีวิตเราเอง”...ติดตามเรื่องราวของครอบครัวนักสร้างบารมีครอบครัวหนึ่ง...พ่อบ้าน ต้องเสียคุณแม่ไปตั้งแต่เกิดมาได้แค่ 7วัน ต้องอาศัยน้ำนมของคนอื่น...ลูกชายถูกสายรกพันคอถึง 2 รอบตั้งแต่ยังอยู่ในท้อง...ลูกสาว ที่มีนิสัยเหมือนผู้ชาย...หลานชาย ที่เคยเรียนเก่ง เป็นเด็กดี ต้องไปติดยาเสพติด และฆ่าตัวตายในที่สุด...
แม่ที่ละทางโลกไปถือศีลเกือบ 50 ปี และพ่อที่ต้องเลี้ยงลูกถึง 13 คน ...ชีวิตของครอบครัวนายทหารในยุคเปลี่ยนแปลงการปกครอง ที่ต้องหนีการจับกุมไปคนละทิศ ความรักต่างวัยที่ไม่อาจร่วมชีวิต เพราะความขี้หึงเป็นเหตุ ...ชีวิตของคนไทยที่ไปสร้างตัวในต่างแดน แต่เพราะอะไรทำได้เท่าไรจึงต้องให้เขาหมด และคำถามที่ 1.บุพกรรมใดครอบครัวของข้าพเจ้าจึงแตกระส่ำระสายแต่ละคนทำกรรมร่วมกันมาอย่างไร 2. ทำไมข้าพเจ้าประกอบอาชีพที่ไม่ขัดต่อศีลธรรมแล้วมักจะล้มเหลว แต่กับอาชีพที่ขัดต่อศีลธรรมกลับประสพความสำเร็จ...
“著名的瀑布，美味的水果城，特香的胡椒，多样的宝石，沾达彭的草席，神奇的现象”以上是我介绍家乡的口号，而最后一句是我把自己的经验加进去的。由于我遇到许多神奇的现象，那些都是知识科技所无法解释的，所以我只好写信，依赖“梦中梦幼稚园”学校用佛学来为我解答。
ลูกเป็นลูกคนโต มีพี่น้อง 3 คน ลูกคลอดที่ รพ.หญิง หรือ รพ.ราชวิถีในปัจจุบัน คุณแม่เล่าให้ฟังว่า ตอนแรกเกิดได้ 1 วัน มีสิ่งประหลาดเกิดขึ้นคือ พยาบาลนำลูกใส่กล่องมาให้แม่ดูแลเอง คุณแม่เห็นสิ่งประหลาด ไม่ใช่คน ไม่ใช่สัตว์ มีแต่หัวกลมๆ มีใบหน้าสีดำใหญ่มาก รอบๆหัวมีแสงสีเหลืองใหญ่ จ้องมองดูลูกไม่ยอมไปไหน คุณแม่ตกใจมาก เรียกคุณน้าที่นอนเฝ้าให้ตื่นคุณน้าก็ไม่ตื่น คุณแม่ต้องท่องนะโมฯ แล้วโยนพระที่คล้องคออยู่ เข้าไปในกล่องที่ลูกนอน สิ่งประหลาดนั้นจึงหายไป
วัดเป็นบุญสถานอันศักดิ์สิทธิ์ การแต่งกายชุดขาว เป็นการให้เกียรติหรือให้ความเคารพต่อสถานที่ แต่งชุดสีขาวๆ ทำให้ทั้งตัวเราและผู้ที่ได้พบเห็นมีใจใส..ใจสงบ..ใจสบาย ซึ่งเป็นพื้นฐานที่จะทำให้เราสามารถเข้าถึงธรรมภายในได้อย่างง่ายๆ ทำให้ใจของเรานั้นสามารถที่จะเกาะเกี่ยวอยู่กับเรื่องของบุญได้อย่างเต็มที่
