在七十年前的中国，我在农夫的家庭中出生，当我差不十岁多时就爆发了战争。父亲被征入伍，母亲就带我和三个妹妹乘船到了泰国。我们逃亡到泰国，后来父亲也跟着我们一起逃到泰国来。父亲受雇当三轮车夫，母亲受雇在家纺纱和织布。直到每个孩子长大而有自己的工作，父母亲就退休了。当母亲年纪大时，就患了糖尿病，然后她跌倒，臀部的骨头破裂要入医院开刀而治疗约两个月就往生，享年七十四岁。
我母亲喜欢去寺院修功德、喜欢供养斋僧。母亲不是医生，可是她喜欢治疗，医生无法治疗且快要往生的人。她以草药来治疗而不收费。母亲是个很健康的人，没有患任何慢性病，寿命超过百年。当她一百零九岁时，有一天晚上，她从床上跌下来，左手骨折了。可是都没有谁知道，直到过了三天后，孩子们看到母亲手上的瘀血就带她看医生。
ผู้ให้ข้าวน้ำ ชื่อว่าให้กำลัง ผู้ให้สถานที่ ชื่อว่าให้ทุกสิ่งทุกอย่าง ลูกเป็นหนึ่งในทีมงานก่อสร้างสถานที่สำคัญ เพื่ออวดชาวโลกว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์แห่งบุญที่อลังการที่สุดในโลก ซึ่งถ้ามองจากภายนอกจะปะทะกับความยิ่งใหญ่แล้ว ทว่าก้าวเหยียบย่างไปด้านในแล้วยิ่งใหญ่กว่า
พระเพื่อนของผม ปรารถนาจะบวชตั้งแต่หลังจบการศึกษาปริญญาตรี แต่เพราะทำงานเป็นสจ๊วตการบินไทย และมีผลงานอยู่ในระดับยอดเยี่ยมอีกทั้งกำลังศึกษาต่อปริญญาโท ต่อมาภายหลังลาออกจากงานการบินไทยที่มั่นคงมาสู่เส้นทางที่มั่นใจ เพราะเชื่อมั่นว่า การบวชและการปฏิบัติธรรมจะเป็นวิธีที่ทำให้ “รักคุณเท่าฟ้า” ได้อย่างแท้จริง
我母亲从小就很辛苦了，因为外公外婆很早就分手了，而母亲就交由姨妈抚养。所以母亲从两岁开始就成了孤儿，当长大能工作后，母亲被姨妈差遣做家务，如奴隶一样。一天要扛十公斤的稻米用来煮饭，每天要从远处挑水来装满家里的大器皿。虽然母亲工作多累，但都没获得他人的同情，甚至如果做事让姨妈不顺心的话，母亲还会被姨妈用大木条打，被用水桶敲打头部。有时候因此而流血，让母亲哭泣。
ผมมีเหตุการณ์ประหลาดเรื่องหนึ่ง ที่เป็นเหตุทำให้ชีวิตในการสร้างบารมีของผมเปลี่ยนแปลงไป ผมได้รับโทรศัพท์จากชายคนหนึ่ง ซึ่งผมไม่เคยรู้จักเขามาก่อน แต่เขารู้จักผมทุกอย่าง ทั้งความคิด จิตใจ นิสัยส่วนตัว รวมถึงเพื่อนผมทุกคน และทุกคนในบ้าน
ลูกก็รักลูกชายคนนี้มากค่ะ ลูกชายมักโดนอุบัติเหตุช่วงศีรษะบ่อยๆ เคยหัวปูดมาจาก ร.ร. โดยไม่ทราบสาเหตุ กว่าจะโตจนขายืนถึงพื้น ก็ตกเตียงทั้งหมด 10 ครั้ง เพราะนอนดิ้นมาก ๆ หัวชนบ่อย ๆ และมีโรคประจำตัวคือมีเลือดกำเดาออกทั้งหนาวและร้อน แต่ละครั้งจะออกปริมาณมาก ทั้งทางปากและจมูก แต่คุณหมอบอกว่าไม่เป็นไรค่ะ
许多女生都希望自己婚后能生育个宝宝，来跟她们分享使用财富的幸福。我姨母也是这种女生，但她却很倒楣，被医生肯定说，子宫内长了筋膜。医生还建议她把子宫割除掉，但她不愿意，而去祈求祖师帮助，让奇迹出现在她的身上，能且成功与安全地生育孩子。
在十一个弟妹中，我母亲排行老大，母亲很会念书。她每年都考第一名，可是只能念到小学四年级，就必要来帮忙家里耕田，为了赚钱给弟妹们念书。当母亲十八岁时就跟父亲结了婚，当时外婆刚产下最后一胎没多久就往生了。因母亲是大姐，所以就必要负起照顾弟妹们的责任。
