我父亲小时候,因脚有疙瘩而变成了伤口使筋络紧绷。行走时会跛脚,所以右脚就残废了,父亲缝制衣服和当收买旱地农作物到城市卖的商人。母亲当了老师,母亲不爱父亲,因他们的婚姻是由长辈们所指定,虽然是这样他们也有了八个孩子,我是老五。父亲是个心胸宽阔的人,大家都认识他,有了好多属下、喜欢赌博。他一直勤劳而让家境能富裕,当上了村庄里的富翁。
我外婆是中国潮州人,外公在中国往生之后,外婆就带着唯一的女儿(就是我母亲)来到新加坡。当时她们什么都没有,有就只有贫穷。当外婆七十六岁的时候,有一天开始就突然呆坐着,不说话了,整天都躺在椅子里睡。从此之后,子孙照顾她、喂她吃饭了好几个月,病情也不见好转。所以就把她送去医院让医生照顾,但我一回到家,医生就打电话来,告诉我说外婆已经往生了。
我出生在农业社会里,以耕种为业。父亲的副业就是玩乐器,也组织了少女舞蹈团,有好多美女来申请当少女舞蹈团的团员。他训练自己的儿子当音乐家,和训练两个姐姐成为少女舞蹈团表演者,父亲的舞蹈团很有出名。所以他就带着舞蹈团到各县巡回表演,有时候还到其他府表演。后来父亲的少女舞蹈团就解散了,因在舞蹈团里已没有少女了。因为各自都结了婚,大部分都是跟舞蹈团里的少男相爱,父亲就受雇饲养牛群。
สามีของลูกในสมัยหนุ่มๆ ดื่มแอลกอฮอล์ และสูบบุหรี่เก่งมาก โดยวันหนึ่งอยู่ๆ เขาไอแล้วก็สลบเหมือนขาดใจไปพักนึง ตัวเย็นจนลูกตกใจ แต่พอฟื้นขึ้นมา เขากลับพูดว่า “รีบไปกราบหลวงปู่ รีบไปกราบรัชกาลที่ 5 ให้หน่อย” หลังจากนั้นเขาก็หักดิบได้เองเลย สิ่งที่เค้าพบในวันนั้น ตอนสลบอยู่คืออะไร
ลูกคิดว่าไหน ๆ มาวัดแล้วจะแอบสำรวจ และสังเกตทุกสิ่งรอบตัวในวัดตามที่สื่อลงข่าว จากวันเป็นเดือนเป็นปีจนถึง ทุกวันนี้ ลูกกลับเห็นแต่สิ่งดี ๆ เห็นแต่ภาพประทับใจเสมอมา ลูกจึง “รักวัด..โดยไม่รู้ตัว” ทำบุญทุกบุญ และมาวัดทุกวันไม่ขาดเลยค่ะ
ลูกเกิดในครอบครัวที่มีฐานะยากจน ซึ่งจัดว่าเป็นความไร้ลาภ ขณะที่ความมีโรคก็ไม่ยอมน้อยหน้า ได้ติดตามลูกมาในวันแรกเกิดเลยทีเดียว พอลูกอายุได้ราว 10 ขวบ ก็เกิดอาการไอโขลกๆอย่างรุนแรงจนเสลดพันคอ หายใจไม่ออก หน้าเปลี่ยนเป็นสีเขียว แทบจะเดินทางออกจากกายมนุษย์แล้ว
我是您在日本的弟子,首次看到师父,就感觉师父的波罗蜜那么大,年龄应该不超过四十岁吧!很帅啊…是世上最帅的人,又庄严又有魅力,感觉很亲切,在未来世里都希望跟随师父修波罗蜜。我在佛历2541年,遇上团体后,开始护持每一份功德,例如:法身中心的功德衣法会大功德主,大阪法身中心落成典礼的大功德主,
ท่านได้มาบวชสามเณร 3 ครั้ง คือ ตอนอายุ 9 ปี 12 ปี และ 14 ปี และในการบวชสามเณรครั้งสุดท้ายนี้เอง ท่านได้ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ที่จะอยู่ในเพศบรรพชิตตลอดชีวิต และท่านยังบอกอีกว่า “แม้จะอยู่รูปเดียวก็สามารถอยู่ได้ เมื่อบวชเข้ามาแล้วจะไม่กลับออกไปอีก เพราะมีมรรคผลนิพพานเป็นแก่นสาร จะไม่ว้าเหว่ เณรอยากอยู่ที่นี่ อยากบวชปฏิบัติธรรมเละอยากเผยแผ่พระธรรมคำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า”
๑. คนที่เหงือกไม่แข็งแรง เหงือกร่น , ๒. คนที่มีหินปูนเกาะฟันมาก , ๓. คนที่รากฟันเน่าเป็นหนองจนต้องถอนฟันทิ้งไป บางคนต้องถูกถอนไปครึ่งปาก , และ ๔. คนที่มีฟันเก ฟันซ้อนกัน ทำความสะอาดยาก จนบางคนต้องทำการจัดระเบียบฟันใหม่ คนเหล่านี้ต่างทำบุพกรรมกันมาอย่างไรคะ