นอกจากไม่มีรูทวารแล้ว ลำไส้ใหญ่ของเด็กยังสั้นมาก หัวใจเต้นไม่เป็นปกติ พอเจาะเลือดก็พบว่าเม็ดเลือดมีปัญหา เป็นลูคีเมีย เป็นเด็กดาวน์ซินโดม ที่สำคัญเด็กมี 2 เพศในคนเดียวกัน คือมีทั้งอวัยวะเพศหญิงและเพศชาย ตอนนี้ลูกสาวมีอายุ 17 ปีแล้วค่ะ เป็นเด็กที่น่ารักสมใจลูกจริง ๆ ลูกก็พาลูกสาวมาวัดทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ เมื่อได้ดู DMC บ่อยขึ้น ลูกสาวก็มีพัฒนาการในทางที่ดีขึ้นเรื่อย ๆ
เรื่องของคนหาเงินแต่ไม่ได้ใช้ กับคนใช้เงินแต่ไม่หา ...ความโกรธจากแรงยุจนทำให้ลูกสะใภ้ท้องแก่เกือบตาย ...ความทรมานของคนนิ้วกุดและเดินไม่ได้เพราะสูบบุหรี่ ...คนฐานะมั่งมีแต่กลับย่ำแย่เพราะคบคนพาล ...ลูกที่ตีแม่เพราะเป็นโรคประสาทจะบาปไหม และคำถาม 1. คุณแม่ทำกรรมใดมาจึงเป็นอัมพฤกษ์ เป็นคนขี้หงุดหงิด ข้าพเจ้าจะช่วยคุณแม่ได้อย่างไร 2. กรรมใดทำให้ลูกสาวต้องมีสามีเจ้าชู้ ผิดศีลทุกข้อและไม่เป็นที่รักของแม่สามี...
ผมมีเหตุการณ์ประหลาดเรื่องหนึ่ง ที่เป็นเหตุทำให้ชีวิตในการสร้างบารมีของผมเปลี่ยนแปลงไป ผมได้รับโทรศัพท์จากชายคนหนึ่ง ซึ่งผมไม่เคยรู้จักเขามาก่อน แต่เขารู้จักผมทุกอย่าง ทั้งความคิด จิตใจ นิสัยส่วนตัว รวมถึงเพื่อนผมทุกคน และทุกคนในบ้าน
我有五个兄弟姐妹，我是老二。父母亲开了一家熨洗店。我们是善心的家庭，外公、外婆、父亲、母亲以及孩子们都爱修功德。我还记得母亲喜欢到北揽寺修功德，去的时候，她不会忘记带我和外公一起去。当时祖师还活着，自祖师往生后。从佛历2506年，母亲就跟随詹老奶奶来到佛法实践之家修波罗蜜，有机会在北揽寺护持法胜师父和施命师父出家的功德。
我出生在农业社会里，以耕种为业。父亲的副业就是玩乐器，也组织了少女舞蹈团，有好多美女来申请当少女舞蹈团的团员。他训练自己的儿子当音乐家，和训练两个姐姐成为少女舞蹈团表演者，父亲的舞蹈团很有出名。所以他就带着舞蹈团到各县巡回表演，有时候还到其他府表演。后来父亲的少女舞蹈团就解散了，因在舞蹈团里已没有少女了。因为各自都结了婚，大部分都是跟舞蹈团里的少男相爱，父亲就受雇饲养牛群。
ผมเรียนจบวิศวกรรมศาสตร์จาก ม.เกษตร และจบ MBA จากจุฬาฯ เริ่มเข้าวัดอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ พ.ศ.2535 (อายุ 17 ปี ชั้น ม.5) ผมเชื่อคำพูดที่ว่า สิ่งที่มองไม่เห็นอย่าเพิ่งคิดว่าไม่มีจริง เพราะคุณแม่ของผม มีประสบการณ์เหตุการณ์เร้นลับชวนเสียวสันหลังอยู่บ่อยครั้ง
刊咖能长老，在他当白衣行者时，他站着直到白蚁造的窝，高至他的膝盖。那是他在修一种隐士的修行方法，但不像村民们所传说的，就是他站着直到白蚁造窝高至他的膝盖。
我是当照顾病人的护士，跟泰国人相爱而结婚，且有了两个儿子，可是第二个孩子生下后，两个礼拜后就去世了。医生说他完全健康，不残障。可是他却是个高度活泼的孩子，就是在胎里一直转身，让脐带缠住身体，因缺氧而在胎里往生，所以只剩下我的长子而已。
ฝ่ายแม่สามียังไม่สะใจบอกให้สามีมาตบตีลูกซ้ำอีก บอกว่า “เอามันเลย ตบให้ตายเลย” เอากันอย่างนี้เลยเหรอ ได้คราวนี้ลูกได้สติจึงคว้ารองเท้าส้นสูงของลูก ตีกลับไปที่หน้าสามี อย่างไม่ยั้งจนดั้งหัก แล้วก็หันไปจะเล่นงานแม่สามี ลูกชี้หน้าแล้วบอกว่า “คราวนี้...ตัวแกแล้วล่ะ”
น้องสาวคนนี้เค้าเป็นคนแปลกมาก เราอยู่บ้านเดียวกัน แต่เธอจะคุยกับแม่และตัวลูกนับคำได้ ไม่เกินสิบคำต่อวัน ไม่ เคยซื้อข้าวให้แม่ ไม่เคยเรียกแม่ทานข้าว เธอจะซื้อเฉพาะของเธอคนเดียว วันเกิดแม่ไม่เคยมีแม้ของขวัญ และแม้แต่คำว่าขอบคุณ ที่จะมีให้แม่สักคำก็ไม่มี
