ครอบครัวนักสร้างบารมี...ชายคนหนึ่ง เพราะได้รับการปลูกฝังเมื่อครั้งเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัย จึงทำให้ไม่เชื่อในเรื่องกฎแห่งกรรม แต่เมื่อได้มาพบกับหมู่คณะ ได้ฟังคำเทศนาของพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตะชีโว จึงทำให้เขาเปลี่ยนความคิด หันมาศึกษาธรรมะอย่างจริงจัง และหักดิบเลิกบุหรี่ และเหล้า...เมื่อถึงยุค IMF เขาและภรรยาต้องตกงาน แต่ในที่สุดก็ได้ช่องทาง มีกิจการเป็นของตนเอง กิจการเจริญรุ่งเรืองขึ้นเป็นลำดับ เขาและภรรยาได้สร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างเต็มที่ เต็มกำลัง…ลูกสาวของเขาได้เข้ามาสร้างบารมีกับหมู่คณะ มาช่วยงานตั้งแต่ 3 ขวบ...ลูกชาย ก็ชอบดู DMC แต่เยาว์วัย...
ลูกเกิดในครอบครัวที่มีฐานะยากจน ซึ่งจัดว่าเป็นความไร้ลาภ ขณะที่ความมีโรคก็ไม่ยอมน้อยหน้า ได้ติดตามลูกมาในวันแรกเกิดเลยทีเดียว พอลูกอายุได้ราว 10 ขวบ ก็เกิดอาการไอโขลกๆอย่างรุนแรงจนเสลดพันคอ หายใจไม่ออก หน้าเปลี่ยนเป็นสีเขียว แทบจะเดินทางออกจากกายมนุษย์แล้ว
常に心地よい気持ちを保つ事と、リラックスした心を保つ事が重要です。この二つを共に保てなければ瞑想の成果は容易に出ません。
彼女は中国人の家に生まれたのに、神社に手を合わせるようにとは教育されてきませんでした。おまけに小さな頃からお寺へ入っていました。５歳の頃から母にくっ付いてお寺に行き、お経をしたり、瞑想をしたりしていました。 また、彼女は演歌が大好きです。...しかし、小さな頃から様々な病気を患ってきました。大きくなったら、腎臓に異変が起こりだしていました。喉も腫れ、右側の喉が左側より大きく腫れていました。医師はその原因を沃素が欠いているからだと言っていました。私は海鮮料理が大好きで、南部で生まれてから毎日魚料理を食べていました。...母は私をある男性と結婚させようと考えていました。私は魔術をかけれたのです。 しかし、私はずっと結婚せず、今、タンマガーイ寺院において功徳を積んでウバシカになります。
ครอบครัวที่มีสุขแต่ไม่คงทนเมื่อพ่อตายจากไป ...คนดีที่ถูกวางยา ...ความทุกข์ของผู้เป็นแม่ ...กรรมของคนเป็นโรคพาคินสัน การสร้างบุญก่อนตาย และคำถาม 1. ได้เงินจากการขายที่ดินมากมายแต่เพราะกรรมใดจึงไม่ได้ใช้เงิน 2. กรรมใดที่ทำให้ถูกขัดขวางการสร้างบารมี
ลูกก็รักลูกชายคนนี้มากค่ะ ลูกชายมักโดนอุบัติเหตุช่วงศีรษะบ่อยๆ เคยหัวปูดมาจาก ร.ร. โดยไม่ทราบสาเหตุ กว่าจะโตจนขายืนถึงพื้น ก็ตกเตียงทั้งหมด 10 ครั้ง เพราะนอนดิ้นมาก ๆ หัวชนบ่อย ๆ และมีโรคประจำตัวคือมีเลือดกำเดาออกทั้งหนาวและร้อน แต่ละครั้งจะออกปริมาณมาก ทั้งทางปากและจมูก แต่คุณหมอบอกว่าไม่เป็นไรค่ะ
มีอยู่ครั้งหนึ่งลูกได้ไปกราบคุณยายพร้อมกับอีกหลายคน คุณยายได้พูดขึ้นว่า “อย่าแต่งงานนะเดี๋ยวไปเจอคนเจ้าชู้ ขี้เหล้าเมายาจะลำบาก” ลูกก็ลืมมโนปณิธานเดิมจนหมดสิ้น ในที่สุดลูกกับเขาก็ได้แต่งงานกัน แต่เขาไม่มีเงิน ลูกจึงใช้เงินของตัวเองเป็นค่าสินสอดทองหมั้นทั้งหมด จริงอย่างคุณยายว่าค่ะ เริ่มแต่งลูกก็ลำบากแล้ว หลังจากแต่งงานแล้ว ลูกก็นึกว่าเขา
คุณพ่อ จะเปล่งเสียงร้องอย่างโหยหวนก้องกังวานทุกๆสองนาที โดยไม่เว้นวันหยุดราชการ เสียงร้องของท่านฟังแล้วเหมือนเสียงวัวที่ร้องด้วยความโหยหวนทุกข์ทรมาน ความดังที่เปล่งออกมายากจะคำนวณได้ว่ากี่เดซิเบล ลูกทราบแต่เพียงว่า ได้ยินกันอย่างถ้วนทั่วทั้งหมู่บ้าน
เมื่อก่อนลูกจะชอบเรื่องการทำนายทายทัก แต่หลวงพ่อบอกว่าเป็นสิ่งไม่ดีลูกจึงเลิกศึกษา และพอลูกตัดสินใจเข้ามาช่วยงานในวัด คนที่อยู่ภายนอกก็จะว่า ลูกเป็นโรคคลั่งศาสนา ขี้เกียจ ไม่มีปัญญาหางานทำ ต้องมาอยู่วัด แต่คำพูดเหล่านั้นไม่ได้สะเทือนใจลูกแม้แต่เล็กน้อย เพราะลูกรู้ว่า บุญทุกบุญที่ลูกได้ทำ มีเงินเป็นพันล้านก็หาซื้อไม่ได้
