ลูกคิดว่าไหน ๆ มาวัดแล้วจะแอบสำรวจ และสังเกตทุกสิ่งรอบตัวในวัดตามที่สื่อลงข่าว จากวันเป็นเดือนเป็นปีจนถึง ทุกวันนี้ ลูกกลับเห็นแต่สิ่งดี ๆ เห็นแต่ภาพประทับใจเสมอมา ลูกจึง “รักวัด..โดยไม่รู้ตัว” ทำบุญทุกบุญ และมาวัดทุกวันไม่ขาดเลยค่ะ
“ ผมนี่แหละ..ต้องเป็นผู้มาฟื้นฟู บูรณะ และรักษาเมืองโบราณแห่งนี้ไว้ ให้เป็นสมบัติของพระศาสนาสืบไป ” เพราะผมเชื่อเหลือเกินว่า เวียงลอ คงเคยเป็นเมืองที่มีความรุ่งเรืองทางพุทธศาสนาเป็นอย่างมาก เพราะผืนดินแห่งนี้ แม้จะเป็นเพียงตำบลเล็กๆ แต่กลับมีวัดมากถึง 10 กว่าวัด
ต่อมาในปี2532 เขาได้หย่าขาดจากภรรยาเรียบร้อย แล้วพาลูกไปเที่ยวอเมริกาอีกครั้ง หลังกลับจากอเมริกา เขาก็พาลูกนั่งรถไปดูคฤหาสน์หลังใหญ่ ซึ่งตั้งอยู่บนพื้นที่ขนาด 24 ไร่ ในย่านที่ไม่ห่างไกลจากเมืองหลวงของประเทศเบลเยี่ยม ขณะเดินชมคฤหาสน์เขาก็เปรยๆ กับลูกว่า “บ้านหลังใหญ่ขนาดนี้ ผมไม่ได้สร้างไว้เพื่ออยู่คนเดียวหรอกนะ”
有四种感觉使我忘不了:辛苦、神秘、失望和感动,这些感觉一直都埋藏在我的心里。所以我就决定写了这个案研究,请求不大老师慈悲来梦中梦一下。希望师父帮忙把好的画面添加了彩色,让我和他人都看得更清楚,且用因果报应的准则来解释,把不好的画面从我们心中给删除。
รุ่งเช้าลูกก็ได้เจออานุภาพของหลวงปู่สด คือ ลูกได้เช่าบ้าน 2 ชั้นในราคาเดือนละ 5 พันบาท เพื่อเปิดร้านขายของ วันนั้นเป็นวันที่เจ้าของบ้านจะมาเก็บค่าเช่า แต่ลูกรู้ดีว่าขณะนี้ในตู้เซฟมีเงินอยู่เพียงพันกว่าบาทเท่านั้น แต่ในใจนั้นก็นึกถึงหลวงปู่ และท่องสัมมาอะระหัง นึกในใจว่า “หลวงปู่ช่วยด้วย” แล้วจู่ๆเจ้าของบ้านก็
每个女生都不想当大老婆,但此地位是由丈夫给予的。所以我只能无奈地接收了原配的地位。这令我感觉,从此以后再也没有收到快乐小姐的邀请卡了。最能形容我当时的感受即是:脑跟心在斗争。但最后因得到了不大老师的法药,医治了我的心灵,以毅力添满了它,把痛苦化成宇宙中最好的快乐。
我爷爷是位很有名的区长,很多人都受过他的恩惠,包括在佛教里,爷爷也曾帮助建设寺院。每逢佛日的前一天和当天,爷爷总是教导孩子们有关道德的事。但爷爷的个性凶悍,很会捉盗贼,当捉到了就用锁链拴住他送交警察局。如果孩子们争吵,爷爷也会用拴盗贼的锁链来拴着孩子的脚,然后带去市场示众,他叫属下鸣锣告示说“来啊,来啊,来看兄弟姐妹之间吵架”。
我是曼谷人,父亲是移民自中国,母亲是在泰国出生的华裔,双亲一共有六个孩子。我是老大,我母亲在我十一岁时就往生了。过了三年后,父亲就跟位年轻漂亮的女生结了婚,年纪相差了三十三年。他们有四个孩子,自我们有了继母后,家里就经常有冲突。因为父亲总是顺著继母,她比我大五、六年而已,让我觉得很不公平。
เรื่องของความผิดพลาดในอดีต ที่ต้องยึดพระศาสนาเป็นที่พึ่งเพื่อปิดอบาย ...เตือนภัยสาววัยรุ่นที่อยากเข้าสู่วงการบันเทิง เผยเล่ห์กลลวงของพ่อค้าเนื้อสดเป็นอุทาหรณ์สอนลูกหลาน และคำถาม 1. กรรมใดทำให้เด็กสาวต้องมาเป็นเหยื่อการค้าประเวณี และบุญใดทำให้เด็กที่อยู่ในอาชีพนี้มีหน้าตาสวย 2. การที่หลอกให้เด็กสาวค้าประเวณีจะทำให้ได้รับวิบากกรรมอย่างไร บุญบวชจะช่วยได้มากน้อยแค่ไหน