ที่หลวงพ่อยอมลำบาก ก็เพราะรู้ว่า การเดินธุดงค์นั้นได้บุญมาก
ลูกได้เจออานุภาพบุญกฐิน ที่ช่วยให้ลูกมียอดขายเกินล้านภายในวันเดียว
ภาระและหน้าที่อันยิ่งใหญ่ ซึ่งก็คือการเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า กำลังรอคอยท่านอยู่ในภพชาติเบื้องหน้า
ด้วยอานิสงส์การเดินธุดงค์ในครั้งนั้น ทำให้ท่านบวชมาจนถึงทุกวันนี้
แปลกมาก...ดวงแก้วดวงนิดเดียวแต่ข้างในทำไมกว้างขวาง แล้วกระผมก็เห็นองค์พระแก้วใสนั่งอยู่ต่อหน้า
ผมภูมิใจมากๆครับ ที่จะได้เป็นประธานกฐินสัมฤทธิ์เด็กดีวีสตาร์ในครั้งนี้
สักพักกระผมก็เห็นแสงสว่างเหมือนแสงตะวันเข้ามาตรงหน้า แล้วก็ค่อยๆลอยเข้ามาอยู่ในกลางท้อง
ยิ่งเจอวิกฤตของชีวิตหนักเท่าไร ต้องเอาบุญที่ใหญ่ที่สุด ช่วยกู้วิกฤตมากขึ้นเท่านั้น
10 ตุลาคม พ.ศ.2553 ครบรอบ 126 ปี พระมงคลเทพมุนี
เมื่อพระอชิตะได้รับพุทธพยากรณ์ในความเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจากพระบรมศาสดาแล้ว ความปลื้มปีติโสมนัสอย่างหาที่สุดมิได้ ก็พลันบังเกิดขึ้น
จากผลที่ได้รับ...ทำให้ผมถึงกับน้ำตาซึมออกมา และนึกถึงบุญบารมีของพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ
พระสมณโคดมสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงประทานพุทธพยากรณ์แก่พระอชิตะว่า “ท่านอชิตภิกษุรูปนี้ จักได้ตรัสรู้ธรรมเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์สุดท้ายของภัทรกัปนี้
ผมมั่นใจว่า ที่ผมรอดมาได้ เป็นเพราะอานุภาพความศักดิ์สิทธิ์ของพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำฯ แน่นอนล้านเปอร์เซ็นต์ครับ
ครั้นแล้ว ท่านอชิตภิกษุก็ได้ลุกขึ้นไปยืนอยู่กลางแจ้ง จากนั้นก็ได้มองขึ้นไปบนอากาศ แล้วกระทำสัตยาธิษฐาน
วันที่ 18 กันยายน พ.ศ.2553 ณ หอประชุมโรงเรียนเบญจมราชูทิศ อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี
หมอไม่รับประกัน โอกาสรอดมีห้าสิบห้าสิบ หรือถ้าโชคดีรอดตายก็ต้องพิการเป็นอัมพฤกษ์
พระพุทธองค์จึงทรงเข้าพระทัยว่า ทำไม...พระน้านางจึงทรงรู้สึกน้อยใจเช่นนั้น และทำไม...ท่านอชิตภิกษุจึงเป็นผู้ได้รับผ้าสาฎกของพระน้านางในครั้งนี้
เพื่อฟื้นฟูพระพุทธศาสนาเพื่อให้กลับมาเฟื่องฟูเหมือนย้อนยุคพุทธกาล
เรากล้ายืนยันให้ทุกคนได้ทราบว่า เป็นเพราะอานุภาพความศักดิ์สิทธิ์ของท่าน บวกกับการประกอบเหตุที่เหมาะสม จึงได้สมปรารถนาอย่างอัศจรรย์
ขอให้หนูและเพื่อนๆทั้งโรงเรียนหมดกรรม ให้หนูพูดได้ ไม่หูหนวก ให้หนูรวย สวย ฉลาด มีอวัยวะครบถ้วนบริบูรณ์เหมือนคนอื่นเขา
Share
แชร์ลิงค์หน้านี้
