พระพักตร์ขององค์พระซ้อนสนิท กลายเป็นใบหน้าของลูก ท่านซ้อนทับพอดีตัวลูก ท่านใสมากๆค่ะ ตอนนี้ลูกกลายเป็นพระ เราเป็นท่าน ท่านเป็นเรา แต่ก่อนลูกเคยฟังเพลง “เขาคอยคุณอยู่” ก็ไม่เข้าใจว่า “ใครนะที่จะคอยเราอยู่” แต่ตอนนี้ลูกรู้แล้ว เข้าใจแล้วว่า ใครคนหนึ่งที่คอยเราอยู่ คือ ใคร ลูกรู้สึกมีความสุขมากค่ะ
จนกระทั่งลูกรู้สึกว่า ไม่มีโจทย์ชีวิตไหนที่ยาก หากใจของเราหยุดนิ่งเพียงพอ “หยุด” คำเดียวเท่านั้น ไม่ต้องทำอย่างอื่นเลย การทำใจใสๆ หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ทำทุกวัน ทำอยู่ซ้ำๆ แค่นี้ลูกก็เป็นสุข อยู่เหนือทุกข์ได้เอง จิตใจสูงขึ้น ความคิดเป็นกุศลตลอด ทำให้ใจมีธรรมะมากขึ้น สอนตนเองและคนอื่นได้
ชายคนหนึ่ง...เขามีเรื่องราวฝังใจกับแม่ผู้ให้กำเนิด เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อตอนที่เขาอายุราว 4ขวบ เงินของแม่ได้หายไป 3-4บาท ท่านคิดว่าเขาเอาไป ได้ทุบตีเขาอย่างรุนแรง เพื่อจะให้เขารับสารภาพ แต่เขาไม่ยอมเนื่องจากไม่ได้ทำความผิด...แม่ของเขา ไม่ค่อยชอบเขาตั้งแต่เขาเกิด เพราะท่านกล่าวหาว่า เขาเกือบทำให้ท่านต้องเสียชีวิตในตอนที่คลอดเขา...อะไร คือสาเหตุที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแม่และลูกคู่นี้เป็นเช่นนี้ ที่นี่...มีคำตอบ
ดังนั้นก่อนที่จะนั่งสมาธิ ดิฉันก็จะขอบารมีของหลวงปู่ให้เมตตาช่วยฉันด้วย แล้วหลังจากนั้นก็หลับตาลง และบอกกับตัวเองว่า “ หยุด ขณะนี้ฉันจะหยุดคิด จะหยุดพัก” และค่อยๆวางใจเลื่อนลงตามศูนย์กลางกายฐานต่างๆอย่างช้าๆ ลงมาที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ที่กลางท้อง หลังจากนั้นดิฉันก็รู้สึกว่าในตัวไม่มีอวัยวะใดๆเลย รู้สึกเหมือนร่างกายกลวงภายใน และมีแต่ความว่างเปล่า ไม่มีท้อง ไม่มีอะไรเลย และฉันใช้ความรู้สึกเข้าไปสัมผัสที่ดวงแก้วภายในตัว
ผลปฏิบัติธรรม ในช่วงแรกที่นั่ง ใจของลูกก็ฟุ้งจนน่ารำคาญ นึกนิมิตอะไรก็ไม่ออก มืดตื้อมืดมิด มืดสนิทติดทนนาน แต่ลูกก็พยายามภาวนาสัมมาอะระหังไปเรื่อยๆ แม้ปวดเมื่อยบ้าง แต่ก็ยังเจ็บน้อยกว่าถูกสามีซ้อม ซึ่งเจ็บทั้งกาย ทั้งใจ และลูกก็หมั่นประคองใจให้นิ่งและภาวนาสม่ำเสมอ แล้ววันหนึ่งคำภาวนาก็หายไปอย่างเงียบๆ
เผลอแป๊บเดียวก็จะออกพรรษากันอีกแล้ว อีกไม่นานเราก็จะได้ฉลองปีใหม่กันอีกครั้ง แต่เรามาดูกันซิว่า ปีหน้าฟ้าใหม่ ปีแห่งการสร้างบารมีที่เข้มข้นขึ้นไปนี้จะมีวันสำคัญๆ และวันหยุดราชการอะไรกันบ้างหนอ แต่ไม่ว่าจะมีวันหยุดมาก หรือจะมีวันหยุดน้อย นักสร้างบารมี ก็จะตะลุยกันสร้างบารมีไปทุกวัน ไม่มีเว้นวรรค ไม่มีเว้นวรรคกันอยู่แล้วใช่ไหมเอ่ย
อีกทั้งแม่ของลูกเองและแม่ของเพื่อนกัลยาณมิตรยัง เคยจำผิดอีกด้วยว่าเพื่อนของลูกเป็นตัวลูกเอง เพื่อนคนนี้ได้ช่วยเหลือเกื้อกูลลูกมาโดยตลอดในทุกๆเรื่อง โดยเฉพาะในยามที่ลูกทุกข์ยากลำบากในชีวิตก็คอยอยู่เคียงข้างให้กำลังใจอยู่ เสมอ ชักชวนกันทำความดี ทำบุญร่วมกันเป็นประจำเสมอมา
