ประสบการณ์ภายในในช่วงแรกๆของการนั่งสมาธิ ลูกก็ง่วงและชอบลุ้น เร่ง เพ่ง จ้อง ให้ตัวเองได้เห็นไวๆค่ะ แต่ก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา มีแต่ความเครียด ต่อมาก็เกิดอาการวัยรุ่นปลง นั่งเอานั่ง คือ ไม่ได้คิดอะไรมากมาย แค่ได้นั่งก็ดีแล้ว ไม่ควรมีความคิด เรามีหน้าที่ดู ไม่ใช่ผู้กำกับการแสดง ไม่เจ้ากี้เจ้าการ
ในวันอาทิตย์ต้นเดือน วันที่ 7 กันยายน พ.ศ.2551ที่ผ่านมานั้น จึงเป็นเสมือนวันแห่งความสำเร็จทั้งการศึกษาและการงานของกระผม เมื่อตอนรับปริญญาจากพระเดชพระคุณหลวงพ่อ (คุณครูไม่ใหญ่) กระผมรู้สึกตื่นเต้นปีติจนขนลุกซู่ไปทั้งตัวเลยครับ เป็นเกียรติยศและความภาคภูมิใจสูงสุดของกระผม ซึ่งกระผมจะไม่มีวันลืมวันนี้เลยไปจนตลอดชีวิตครับ
สมาธิ ทำให้ชีวิตทั้งหมดของผมเปลี่ยนแปลง ผมคิดว่า นี่คือ ขุมทรัพย์ที่ผมค้นพบ อย่างไม่คาดหวัง ผมมีใจที่ปลอดโปร่ง มีความสุขมากขึ้น มีอุปกรณ์ที่พร้อมจะก้าวไปข้างหน้า และเอาชนะอุปสรรคต่างๆได้ เมื่อก่อนผมชอบดื่มไวน์เพื่อช่วยให้จิตใจสงบหลังการทำงานหนัก และเคร่งเครียด แต่ตอนนี้ผมหันหลังให้กับวิธีนั้นแล้ว เมื่อความเครียดเริ่มก่อตัวขึ้น เพียงแค่ผมนั่งลงและทำสมาธิ ก็ทำให้ใจผมปลอดโปร่ง และนอนหลับอย่างเป็นสุขครับ
ถึงขณะนี้ผ่านมาครึ่งปีแล้ว เขายังคงยืนหยัดไม่ดื่มสุราและยังนั่งสมาธิทุกวัน เช้า-เย็น เป็นความสุขใจที่ดิฉันยากจะหาคำใดๆมาบรรยาย ตลอด 20ปีที่ผ่านมา ดิฉันไม่กล้าคิดเลยว่าจะมีวันนี้ วันที่สามีเลิกดื่มสุราและหันหน้ามาปฏิบัติธรรม