จากอดีตหนุ่มฮิบฮอบมาดเซอร์ สู่ร่มกาสาวพัสตร์ ฝึกตนทนหิวบำเพ็ญตบะ มุ่งมั่นเป็นพระแท้ เพื่อฟื้นฟูพระพุทธศาสนา
คนที่ถูกนินทาหรือถูกสรรเสริญ เพียงอย่างเดียวในโลกนี้ไม่มีเลย แม้แต่พระราชาผู้เป็นใหญ่ ปกครองไพร่ฟ้าประชาราษฎร์ด้วยทศพิธราชธรรม ก็ยังมีทั้งคนนินทาและสรรเสริญ พระจันทร์และพระอาทิตย์ แม้ส่องสว่างให้แก่สรรพสัตว์ทั้งหลายบนพื้นโลก บางครั้งได้รับการสรรเสริญ บางครั้งถูกนินทา
พระฤๅษีจึงตอบว่า ถ้าเรายังดำรงอยู่ในราชสมบัติ เราจะบูชาธรรมท่านด้วยทรัพย์สมบัติ แก้วแหวนเงินทองเป็นอันมาก และจะยกราชสมบัติทั้งหมดพร้อมด้วยเศวตฉัตรให้ท่าน แต่บัดนี้เราเป็นนักบวชเหลือแต่เพียงร่างกาย และผ้าคลุมกายนี้เท่านั้น เรามีชีวิตเลือดเนื้อเป็นสมบัติ ถ้าหากท่านปรารถนา เราจะบูชาธรรมด้วยชีวิตนี้แหละ
สังขารร่างกายของเราก็เช่นเดียวกัน ความแก่ ความเจ็บ ความตายได้คืบคลานเข้ามาในชีวิตเรา ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทุกอนุวินาที โดยที่ตัวเราก็สังเกตไม่ออก เมื่อเวลาผ่านไป ๑๐ ปี ๒๐ ปี ๖๐ ปี จึงรู้ว่าเราแก่ลงทุกขณะ เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ต่อเนื่องกันไปสู่ความเสื่อมสลาย ดังนั้น เราจึงไม่ควรประมาทในชีวิต
โรงเรียนสันทรายวิทยาคม ร่วมกับธุดงคสถานล้านนา จังหวัดเชียงใหม่ ได้จัดอบรมคุณธรรมให้กับนักเรียน เพื่อปลูกฝังคุณธรรม เสริมสร้างระเบียบวินัย และสร้างนิสัยดีให้แก่นักเรียน
ช่วงแรกที่เข้าโครงการ ผมต้องโกนหัวใส่ชุดขาวถือศีล 8 หักดิบเลิกเหล้า เลิกยา เลิกอบายมุขทุกอย่าง แรก ๆ ก็มีอาการกระวนกระวายหงุดหงิด แต่พอผ่านไป ก็เริ่มอยู่ตัว ประกอบกับได้ฟังธรรมะจากพระอาจารย์ จึงได้รู้ว่าที่ผ่านมาเรามันเดิน
จดหมายจากประธานกองกฐิน ตอน...เพราะบุญ..ทำให้ลูกเปลี๊ยนไป๋
หลวงพ่อครับ ก่อนที่จะมาบวช ชีวิตของผมเป็นอะไรที่มืดมิดสุดขีด ผมทำงานเป็นช่างอยู่ที่อู่ซ่อมมอเตอร์ไซค์รายได้ดีแต่ไม่มีเก็บ และไม่เคยเหลือไปถึงพ่อกับแม่เลยเพราะหมดไปกับยาเสพติดครับ ซึ่งผมก็รู้ตัวว่ามันทำให้ชีวิตของผมตกต่ำย่ำแย่จนไร้อนาคต และทำให้ผมพลั้งทำความผิดมาอย่างมากมาย แต่ผมก็เลิกไม่ได้
หลวงพ่อครับ โปสเตอร์แผ่นนั้นทำให้ผมได้คิดถึงความตั้งใจเดิมเมื่อตอนอายุ 25 ปี ตอนนั้นผมตั้งใจจะบวช 1 พรรษา แต่เอาเข้าจริงก็บวชได้แค่ 9 วันเพราะลางานมาได้เท่านั้น ทำให้ฝังใจมาตลอดว่าในชีวิตนี้..เราต้องบวชให้ได้อย่างน้อย 1 พรรษา พอเห็นโปสเตอร์ ผมก็บอกกับตัวเองว่า..นี่..โอกาสมาถึงแล้ว
