กระผมจะขออนุญาตมาเล่าเรื่องของขวัญศักดิ์สิทธิ์จากคุณยายครับ เพราะครั้งหนึ่ง..คุณยายมาเน้นย้ำกับกระผมว่า..ให้ช่วยเล่าเรื่องนี้ให้คนรุ่นหลังๆ ที่มาไม่ทันพบคุณยายได้ฟังด้วย คือ คุณยายบอกกระผมว่า..
วัดพระธรรมกายชิคาโก ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้จัดงานบุญวันคล้ายวันเกิดครบรอบ 107 ปี คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกา จันทร์ ขนนกยูง
ต้องนั่งธรรมะเวลากลางวัน 6 ชั่วโมง กลางคืน 6 ชั่วโมง วิชชานั้นต้องละเอียดมากถึงยายไม่ได้ทำวิชชารุ่นแรก แต่ก็มาทันทำวิชชาละเอียด ๆ เพราะหลวงพ่อเริ่มทำวิชชาละเอียด
สรุปประเด็นร.ร.อนุบาลฯ วันอังคารที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2557 บุพกรรมแหวนสวรรค์ - บุญวันคุ้มครองโลก วันที่ 22 เมษายน 2557 - พิธีอัญเชิญพระบรมธาตุประดิษฐานที่ยอดเจดีย์น้อยดอยสวรรค์ เวียนรอบตัวเมืองเชียงใหม่ - เล่าเรื่องคุณยาย ตอน ตาน้ำ...อัศจรรย์ของคุณยาย - พอจ.บุรินทร์
ไม่ได้สนใจวัดเลยแม้น้องสาวแท้ๆ ถึงสองคนเข้าวัดนี้อย่างเข้มข้น ซึ่งเขาก็ชวนเรามาวัดนี้อยู่นานถึง 5-6 ปีแต่เราไม่มา ใครจะชวนมาวัดก็ไม่สน...
พี่น้องคูตระกูล ,ลูกพระธัมฯ จังหวัดพิษณุโลก ปราจีนบุรี ต่างลุยทำหน้าที่กันอย่างสนุกสนาน โดยจะขอตะลุยทำหน้าที่กันให้ถึงที่สุด เพราะทุกคนต่างมุ่งมั่นที่จะเก็บเกี่ยวบุญใหญ่ในครั้งนี้กับคุณยายอาจารย์ไปให้ได้มากที่สุด
ผู้หญิงคนหนึ่ง เกิดมาในครอบครัวที่มักจะมีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกันอยู่เสมอ มีการทุบตีกัน ตั้งแต่ คุณตาตีคุณยาย ผลักคุณยาย ตกบันไดทั้งๆที่ท้องแก่ จนทำให้คุณยายต้องเสียชีวิตไปในที่สุด มาถึง คุณพ่อ ก็มักจะทุบตีคุณแม่อยู่บ่อยๆ...เธอต้องมีชีวิตที่ยากลำบากมาตลอด ต้องจากพ่อแม่มาตั้งแต่อายุเพียง 11 ปีกว่าๆ เคยต้องไปรับจ้างได้เงินเพียงเดือนละ 600 บาท...แต่เมื่อเธอได้มาเจอกับหมู่คณะ หนทางแห่งการสร้างบารมีจึงได้เริ่มขึ้น...คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่า...เธอได้พลัดพรากจากหมู่คณะมาจากกัปที่แล้ว จึงกลับมาเจอหมู่คณะแบบสะบักสบอม คล้ายชีวิตของพระมหา อดีตพระลูกชายของครูไม่ใหญ่หลายองค์ที่ทำอย่างนี้...หมายความว่าอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ...
สาธุชนท่านหนึ่งมากราบขอให้คุณยายช่วย เพราะต้องไปทำงานที่แห่งใหม่ ซึ่งมีหน้าที่ต้องเป็นหัวหน้า (ดูแล ปกครอง) คนเก่าที่มีอายุมากกว่า คุณยายสอนว่า ไม่ต้องกลัว อายุน้อยไม่เป็นไร ขอให้บุญเยอะก็แล้วกัน บุญเป็นคนคุม (บริหาร ดูแลปกครอง) ไม่ใช่อายุ ตัวเราเป็นหุ่น บุญเป็นคนทำ ถ้าบุญเรามากก็เป็นหัวหน้าในที่นั้น บุญเป็นผู้ควบคุม
การนั่งธรรมเป็นเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิต เราต้องคิดอยู่เสมอว่า ต้องเข้าถึงธรรมะให้ได้ เพราะเป็นเรื่องที่สำคัญจริง ๆ เราต้องหมั่นนึกถึงบ่อย ๆ ทุก ๆ เวลา ไม่ว่าเราจะเดิน ขับรถ หรือทำอะไรก็ตาม เมื่อมีเวลาก็ให้นึกถึงให้มาก ๆ
