ลูกบอกกับตัวเองทันทีว่า เราต้องทำให้ตัวเองมีบุญมากที่สุดเดี๋ยวนี้ จะมารอให้ป่วยสาหัสเป็นแบบคุณแม่แล้วค่อยทำบุญมันไม่ทันการณ์
ขณะที่ลูกนอนอยู่บนเตียงอย่างทรมานนั้น สายตาก็กวาดไปมองเตียงอื่นๆ เห็นคุณแม่ที่มาคลอดหลายคนนอนร้องโอดโอยอยู่บนเตียง
ความเห็น-ความรู้สึกของพระเถรานุเถระ เนื่องในวันคุ้มครองโลก
ครั้นพระบรมศาสดาทรงแก้ปัญหาจบลงแล้ว พราหมณ์ได้เพียงดวงตาเห็นธรรม ไม่ได้บรรลุอรหัตผล ได้บรรลุเพียงโสดาปัตติผลเท่านั้น เพราะเวลาฟังพยากรณ์ปัญหา มีจิตฟุ้งซ่าน คิดถึงลุงผู้เป็นอาจารย์ว่า ลุงของเราหาได้มีโอกาสฟังพระธรรมเทศนาอันลึกซึ้งไพเราะอย่างนี้ไม่ อาศัยความกังวลที่มีจิตฟุ้งซ่าน เพราะความรักใคร่ในลุง จึงไม่อาจทำให้สิ้นอาสวะในตอนนั้นได้
วันหนึ่ง พระภิกษุผู้เป็นบุตรเศรษฐีได้ข่าวจากเพื่อนภิกษุอาคันตุกะว่า โยมพ่อโยมแม่ของท่านกำลังลำบากต้องขอทานเขากิน ท่านรู้สึกสงสารขึ้นมาอย่างจับใจ ประกอบกับช่วงนั้นท่านรู้สึกท้อแท้เพราะผลการปฏิบัติธรรมที่ไม่ก้าวหน้า จึงคิดอยากสึกออกไปเป็นคฤหัสถ์ เพื่อเลี้ยงดูมารดาบิดา
