กาลเวลาช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว เร็วราวกับว่า การพบกันครั้งแรกของเรานั้น เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้เองครับแต่สิ่งที่เปลี่ยนไปในเวลา 9 ปีที่ผ่านมาก็คือผมได้แก่ลงและแก่ลง แต่ทว่าหลวงพ่อกลับหนุ่มขึ้น และหนุ่มขึ้น และรูปงามขึ้นทุกปีและทุกปี
หลายคนคงฟังเรื่องคุณยายปัดลูกระเบิด มาแล้ว แต่เรื่องการปัดก้อนเมฆอาจจะยังไม่เคยฟังครับ ถึงแม้เรื่องนี้..อาจจะเป็นเรื่องจิ๊บๆ ง่ายๆ สำหรับคุณยาย แต่เท่าที่ผมเห็นกับตา ช่างมหัศจรรย์เหลือเกินครับ คือ เรื่องมีอยู่ว่า..
ผู้มีปัญญา ทำกุศลอยู่คราวละน้อยๆ ทุกๆ ขณะโดยลำดับ พึงกำจัดมลทิน คือกิเลสของตนได้ เหมือนช่างทองขจัดมลทินของทองให้หมดไปได้ฉะนั้น
ปรากฏการณ์มหาปีติ "อัศจรรย์...ตะวันแก้ว" ตัวอย่างของผู้ประสบกับเหตุการณ์อัศจรรย์ตะวันแก้ว ในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2541 คุณสุวรรณีอธิบายภาพที่เห็นขณะนั้นว่า เป็นมหัศจรรย์สวรรค์แท้ๆ ช่างเป็นภาพที่สวยงาม พูดอธิบายไม่ถูก แล้วเธอตั้งจิตอธิษฐาน
สัตว์ที่เกิดมาย่อมมีภัยโดยความตายเป็นนิตย์ เหมือนผลไม้ที่สุกแล้วย่อมมีภัยโดยการหล่นไปในเวลาเช้าฉะนั้น ภาชนะดินที่นายช่างทำแล้วทุกชนิดมีความแตกสลายไปในที่สุด ชีวิตมนุษย์ทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่ ทั้งโง่เขลา ทั้งเฉลียวฉลาด ย่อมไปสู่อำนาจแห่งมฤตยู มีมัจจุราชสกัดอยู่ข้างหน้า เมื่อมนุษย์เหล่านั้น ถูกมัจจุราชสกัดอยู่ข้างหน้าแล้ว ถูกมัจจุครอบงำแล้ว บิดาก็ต้านทานไว้ไม่ได้ หรือพวกญาติก็ต้านทานไม่ได้ มนุษย์ทั้งหลายย่อมรำพันกันอยู่เป็นอันมากนั่นเอง
ช่างภาพสำนักข่าวรอยเตอร์ ได้มาเก็บภาพบรรยากาศการเดินธุดงค์ และได้โพสต์ภาพขึ้นเว็บไซต์ เพียงไม่กี่ชั่วโมงก็มีเว็บไซต์สื่อต่างประเทศ สนใจนำเสนอข่าวกิจกรรมธุดงค์ธรรมชัยผ่านช่องทางต่างๆ อย่างกว้างขวาง
กัลฯ ชุมพล บุญกล่อม อายุ 52 ปี ปัจจุบันรับราชการเป็นนายช่าง อยู่ที่กรมชลประทาน จ.นนทบุรีครับ
แต่ก่อนลูกเป็นช่างเสริมสวยค่ะ ก่อนเข้าวัดลูกมีชีวิตลำบากมาก ต้องเช่าบ้านอยู่ และต้องย้ายบ้านมาแล้วถึง 9 ครั้ง แต่ละครั้งลูกต้องเริ่มต้นหาลูกค้าใหม่ พอลูกค้าเริ่มจะติดใจฝีมือการตัดแต่งทรงผมของลูก ก็มีอันต้องย้ายบ้านอีก
ตอนอายุ 20 ปี ผมเคยบวชแล้ว 1 พรรษา ที่วัดในจังหวัดสกลนครครับ พอลาสิกขาก็ไปทำงานเป็นช่างประกอบ ที่โรงงานเหล็กแห่งหนึ่ง และถึงแม้ว่าผมจะเคยบวชศึกษาธรรมะมาบ้าง แต่ผมก็ยังชอบนัดสังสรรค์ดื่มเหล้ากับเพื่อนๆเป็นประจำทุกวันเลยครับ
ก่อนมาบวช ผมมีอาชีพเป็นช่างไฟฟ้า ทำงานประจำอยู่ที่หน่วยซ่อมบำรุง ในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งครับ ผมมีชีวิตที่สนุกสนาน ฮาไปวันๆ แล้วก็ทั้งดื่มเหล้า สูบบุหรี่ พอตกกลางคืนก็มีไนท์คลับ ผับ บาร์เป็นที่ไป ผมใช้ชีวิตประมาณนี้อยู่ 7 ปี ก็เริ่มเซ็ง เกิดอารมณ์อยากอ่านหนังสือธรรมะขึ้นมาครับ
