หลวงพ่อครับ ผมชอบทำงานเผยแผ่พระพุทธศาสนา นอกจากจะจัดบวชสามเณร, เปิดสอนธรรมะวันอาทิตย์, เปิดโรงเรียนและมูลนิธิต่างๆแล้ว ผมยังได้เดินทางไปตามวัดในต่างประเทศด้วย เพื่อแสวงหาโนว์ฮาวในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา ผมเดินทางไป สปป.ลาว, กัมพูชา, ศรีลังกา, เวียดนาม, สิงคโปร์, มาเลเซีย แต่ก็ยังไม่ได้โนว์ฮาวที่โดนใจ
พอมาบวชครั้งนี้ผมรู้สึกว่าผมนั่งสมาธิได้ดีขึ้นมากเพราะทุกอย่างเอื้ออำนวยทำให้ผมรักษาใจได้ง่ายซึ่งผมขยันทำการบ้าน 10 ข้อของหลวงพ่อด้วย และไม่ว่าจะทำกิจวัตรกิจกรรมอะไร ผมจะนึกนิมิตเป็นดวงแก้วอยู่ตรงกลางท้องแทบจะตลอดเวลา ไม่ว่าจะนั่งนอนยืนเดินพูดคุยความรู้สึกของผมจะอยู่ที่กลางท้องเสมอครับ
คำกล่าวที่ว่า..ลูกเป็นดั่งแก้วตาดวงใจนั้น เป็นความจริงแสนจริงเจ้าค่ะ แล้วแม่ก็ทำทุกอย่างได้เพื่อลูก เริ่มตั้งแต่ตอนตั้งท้อง 9 เดือน ต้องยอมอดเปรี้ยว อดหวาน อดทานของที่ชอบ ต้องกินแต่ของมีประโยชน์ เวลาจะลุกจะนั่งก็ต้องค่อยๆ จะไปไหนมาไหนก็ต้องระวังเพื่อไม่ให้กระทบกระเทือนลูกในท้อง พอคลอดแล้วก็ตั้งใจเลี้ยงดูอย่างดี อย่างตัวลูกเอง..ถ้ามีอะไรดีๆอร่อยๆก็จะเก็บไว้ให้ลูกชายได้กินก่อนเสมอเลยค่ะ
ลูกชื่อ กัลฯอรสา ศรีวสุธา เจ้าค่ะ ลูกรู้จักวัดพระธรรมกายมาตั้งแต่ประมาณ ปี พ.ศ. 2523 ค่ะ ( 34 ปี) โดยมีเทพบุตรข้างกายเป็นกัลยาณมิตร ตอนมาวัดครั้งแรกรู้สึกประทับใจเรื่องความสะอาดของวัด และชอบคำสอนที่เขียนอยู่บนป้ายในวัดว่า “สันติสุขจะเกิดขึ้น เมื่อทุกท่านเข้าถึงพระธรรมกาย” เวลาลูกมาวัดพระธรรมกายทีไรจะรู้สึกสบายใจทุกครั้งเลยค่ะ
เวลาลูกมีความทุกข์ในชีวิตลูกก็จะมีหลวงปู่ หลวงพ่อ และคุณยายอาจารย์ เป็นที่พึ่งค่ะ มีอะไรไม่สบายใจก็จะปรับทุกข์และอธิษฐานขอให้หลวงปู่ช่วยเสมอ แล้วเรื่องที่ขอบ่อยที่สุดคือ…ขอให้หลวงปู่ช่วยคุ้มครองลูกชายค่ะ
ลูกชื่อ กัลฯมารศรี วักแน่ง เป็นคุณแม่ลูก 2 ค่ะ ลูกสาวคนโตชื่อนิรมล ตอนนี้จบปริญญาโทแล้วค่ะ และลูกชายคนเล็กชื่อท๊อป ลูกทั้ง 2 คนเปรียบเสมือนแก้วตาดวงใจและเป็นเด็กดีทั้งคู่เลยค่ะ ที่สำคัญตอนนี้ลูกรู้สึกว่าตัวเองเป็นแม่ที่กำลังปลื้มสุดขีด เพราะปีนี้ลูกชายตั้งใจจะบวชให้ในโครงการ 1 แสนรูป ที่ศูนย์อบรมวัดพระธรรมกายค่ะ
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2506 ขณะที่มีอายุได้ 19 ปี อยู่ในช่วงเตรียมตัวสอบเข้า มหาวิทยาลัยท่านได้ตัดสินใจไปวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เพื่อตามหาคุณแม่อาจารย์ลูกจันทร์ โดยมุ่งหวังว่าหากพบท่านแล้วจะขอศึกษาวิชชาธรรมกายให้จงได้ เมื่อไปถึงวัดก็เที่ยวถาม ใครต่อใครว่า “รู้จักคุณแม่อาจารย์ลูกจันทร์ไหม?”
ลูก ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.นภาศรี ไวศยะนันท์ (KU 26) เคยเป็นอาจารย์สอนที่ภาควิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เจ้าค่ะ
หากพูดถึงการรักษาสมบัติพระศาสนาของคุณยายแล้ว ท่านเป็นที่สุดของที่สุดทั้งหยาบทั้งละเอียดเลยครับ เพราะผมจำได้แม่นว่า..ครั้งหนึ่งคุณครูไม่เล็กเคยเน้นย้ำกับผมเรื่องการเตรียมจัดงานบุญใหญ่ว่า..“พวกมึงช่วยกันดูนะ เวลาจัดงานอะไร ต้องระมัดระวัง ช่วยกันสอดส่องดูแลเรื่องความปลอดภัยให้ดี
หลวงพ่อครับ..ผมมีเรื่องเกี่ยวกับความทรงอภิญญาของคุณยายที่ผมเจอกับตัวเองจะๆ มาเล่าให้ฟังเป็นซีรีย์ยาวเลยครับ แต่วันนี้...จะขอนำเสนอตอนแรกก่อน โดยย้อนไปเมื่อ 26 ปีที่แล้ว หรือในปี พ.ศ. 2531 ในช่วงนั้นหลวงพ่อเมตตาให้ทีมงานกลุ่มหนึ่ง ไปดูแลพื้นที่วัดเก่าแก่แห่งหนึ่ง เพื่อทำการปฏิสังขรณ์ครับ ซึ่งวัดแห่งนี้ตั้งอยู่บนเขาใน อ.เชียงแสน จ.เชียงราย และหนึ่งในทีมงานนั้น นอกจากจะมีหลวงพี่สีลวัณโณ มีผม และก็ยังมีเจ้าหน้าที่ผู้ชายคนหนึ่ง
