ตอนเรียนอยู่ที่อเมริกา ลูกและสามีเคยเลี้ยงสุนัขไว้ตัวหนึ่ง เลี้ยงแบบลูก แต่เมื่อมีลูกของตัวเองแล้ว สุนัขตัวนี้ก็ต้องตกอับอย่างมากจากลูกสุนัขที่สุขสบายกลายเป็นสุนัขยาจก
วิบากกรรมที่เคยทำผิดพลาดในอดีต จะมีอยู่ในตัวของคนเราทุกๆคน เปรียบเหมือนกับระเบิดเวลาของชีวิตที่รอคอยเวลาที่จะระเบิดได้ทุกเมื่อ
ด้วยความที่พระลูกชายของลูก (ในพุทธันดรที่ผ่านมา) ได้ตั้งใจสั่งสมบุญทุกๆบุญอย่างเต็มที่เต็มกำลัง จึงทำให้เขาหายป่วยได้ในที่สุด
หมอรู้สึกแปลกใจมากที่ร่างกายของอดีตภรรยาของลูกมีอาการผิดปกติถึงขนาดนี้ ซึ่งไม่น่าที่จะเดินได้แล้วแต่ทำไมเธอจึงยังเดินได้เป็นปกติ
บุญที่เราตั้งใจทำไว้ดีแล้วด้วยความปลื้มปีติ จะสามารถทำให้วิบากกรรมที่เราเคยทำผิดพลาดไว้ ส่งผลน้อยลง จากหนักเป็นเบา
หมอแต่ละคนต่างก็ไม่สามารถที่จะระบุสาเหตุของโรคได้อย่างแน่ชัด จึงทำให้ไม่สามารถรักษาอดีตภรรยาของลูกให้หายจากโรคดังกล่าวได้
ลูกเคยเป็นโรคทาลัสซีเมียร์ มีอาการเหนื่อยง่าย อ่อนเพลียมากกว่าคนปกติ เมื่อไปหาหมอ หมอให้ยาบำรุงเลือดมาทาน และดูแลสุขภาพด้วยการไม่นอนดึก พักผ่อนให้เพียงพอ อาการก็ดีขึ้นเป็นลำดับ และหายขาดเป็นปกติจนทุกวันนี้
เราคือผู้ออกแบบชีวิต เราลิขิตชีวิตของเราเอง ไม่ใช่พรหม หรือฟ้า หรือใคร อยากเป็นอะไรตามแต่ใจของเรา
ลูกชายของลูกเป็นเด็กสมาธิสั้น อยู่ไม่นิ่ง เป็นเด็กโอเว่อร์แอ๊กทีฟ คอยกวนทำให้เพื่อนๆ เสียสมาธิ ตอนนี้ลูกชายอายุ ๒๐ ปีแล้ว เวลาหงุดหงิดก็จะฟึดฟัด มึนศีรษะบ่อย และความคิดไม่แล่น อีกทั้งยังเป็นสิวทั่วตัวอีกด้วย
นรก ดินแดนแห่งความทุกข์ทรมาน ยากที่จะหาคำใดมาอธิบายได้ นรก น่ากลัวกว่าที่เราจินตนาการกันไว้มากมายนัก นรก...เรื่องจริงที่เราต้องรู้
