โครงการสมาธิแก้ว เป็นโครงการปฏิบัติธรรมที่ควบคู่ไปกับการฝึกฝนอบรมตนเองค่ะ โดยมีคุณยายอาจารย์ฯเป็นต้นบุญต้นแบบ เพื่อให้ผู้เข้ารับการอบรม รักบุญ รักธรรมะ รักการสร้างบารมี และมีความสุขในการปฏิบัติธรรม ซึ่งลูกๆสมาธิแก้ว รุ่นที่ 43 นอกจากจะฝึกฝนตนเองแบบเนี๊ยบ เฉียบ เป๊ะ แล้ว ยังมีผลการปฏิบัติธรรมที่ดีกันทุกคนเลยค่ะ
ลูกจะภาวนาสัมมาอะระหังไปเรื่อยๆ แตะใจเบาๆ ที่ศูนย์กลางกายจู่ๆ ก็เห็นดวงแก้วใสๆ ขนาดเล็ก อยู่ตรงกลางของดวงแก้วขนาดใหญ่ สว่างจ้า แต่ไม่แสบตาค่ะ แล้วก็มีรัศมีแผ่ออกมาคล้ายพระอาทิตย์ทรงกลด ตอนนั้นรู้สึก สบาย โล่ง และมีความสุขค่ะ
ผมนั่งธรรมะกับพระอาจารย์ สักพักก็เห็นองค์พระครับ ผมเห็นท่านชัดขึ้นกว่าเดิม ผมก็ดูไปเฉยๆ ก็เห็นท่านใสมากขึ้น สว่างยิ่งกว่าแสงดวงอาทิตย์ในตอนกลางวันที่มีแดดร้อนๆ ซะอีกครับ
หนูนึกนิมิตเป็นองค์พระ ภาวนาสัมมาอะระหังไปเรื่อยๆ องค์พระก็ชัดใสขึ้น สว่างขึ้น ขยายใหญ่ขึ้นจนคลุมตัวหนู แล้วหนูก็ทำความรู้สึกว่าตัวเราและองค์พระเป็นคนๆ เดียวกัน รู้สึกเบาสบายมากค่ะ
ลูกนั่งสมาธิไปได้ประมาณ 15 นาที รู้สึกว่าตัวขยาย และเหมือนกำลังถูกดูดลงไป จู่ๆ ก็มีแสงปรากฏขึ้นที่กลางท้อง สว่างมาก แล้วก็เห็นองค์พระใสสว่าง
คุณเนอวาน่า ชอดรี่ เกิดจิตเลื่อมใสในพระลูกชายของลูกขึ้นมา แบบสายฟ้าแลบ ซึ่งถ้าเป็นชายหนุ่มหญิงสาวก็ต้องใช้คำว่า บุพเพสันนิวาส แต่งานนี้คงต้องบัญญัติศัพท์ใหม่ว่า บุพเพ-สันติภาพ ค่ะ
เวลานั่งก็เลยทำนิ่งเฉยๆ มองความมืดไปอย่างนั้น สักพักก็กลายเป็นดวงสว่างมารวมกันสว่างมาก กว้างจนไม่มีที่สิ้นสุด แล้วตัวก็หายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ค่ะ และที่กลางท้อง
ทุกครั้งที่ผมนั่งสมาธิอย่างสบายๆ ไม่ตั้งใจจนเกินไป มองเข้าไปในศูนย์กลางกาย ก็เห็นดวงแก้วสว่าง มองไปเรื่อยๆ ก็เห็นมีคนนั่งอยู่ในนั้นมีรูปร่างใสสว่างเหมือนน้ำแข็ง ผมรู้สึกสบายเมื่อได้มอง
วันหนึ่งขณะกำลังมองดวงแก้วในท้อง จู่ๆ ก็มีองค์พระลอยขึ้นมาจากจุดตรงกลางของดวงแก้ว ผมรู้สึกเหมือนถูกตัดขาดจากโลกภายนอก ใจมันอยู่แต่กับองค์พระที่ขึ้นมา ผมมีความสุขมากครับ
ผมมีความสุขมากที่ได้บวช ไม่เหมือนตอนเป็นฆราวาส ถึงจะอิสระได้ดื่มเหล้าสูบบุหรี่สังสรรค์ไปตามเรื่อง แต่มันอันตรายมาก เพราะผมไม่เคยรู้เลยว่า สูบบุหรี่ดื่มเหล้าต้องไปอบาย
