ก่อนที่ผมจะก้าวมาเป็นอาสาพันธุ์ตะวัน รุ่นที่ 1 นั้น ผมยังไม่อยากจะเชื่อตัวเองเลยครับว่า จะเข้ามาสร้างบารมีในวัดได้ เพราะดูจากชีวิตในอดีตแล้วไม่น่าจะเดินทางเข้ามาเส้นทางนี้ได้ คงจะใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วๆไป ที่ใช้ชีวิตไปวันๆ ไม่มีแก่นสารอะไร ก็เพราะในช่วงเรียนระดับ ปวส. ช่างไฟฟ้า ผมเป็นเด็กช่าง ชีวิตช่วงนั้นเป็นชีวิตที่ค่อนข้างที่จะมืดมนครับ เพราะสังคมสิ่งแวดล้อม อยู่ในวงเหล้า การพนัน อบายมุขทุกอย่าง เพราะระบบ รุ่นพี่นั้นแรงมาก ผมเพิ่งจะมาดื่มเหล้าเป็นก็ช่วงขึ้น ปวส.1 สังคมนำพาชีวิตผมไปในทางเสื่อม ช่วงที่เรียน คำว่าศีล ก็ไม่มีในใจของผมเลยแม้แต่ข้อเดียวครับ ถือคติว่า เที่ยวไหน เที่ยวกัน เมาไหน เมานั่น ชีวิตไม่ต้องคิดอะไรมากเพราะคิดว่ามันเป็นปกติธรรมดาของลูกผู้ชายที่เขาทำ กันว่า อย่างนี้สิ เขาถึงจะเรียกว่า Man
เมื่อน้องชายได้ฟังดังนั้น ก็สำนึกผิดในความดื้อรั้นของตน ไม่สามารถจะอยู่ในที่นั้นได้ จึงหลีกเร้นไปอยู่คนเดียว ปรารภความเพียรอยู่ในป่าลึก จนสามารถทำอภิญญาและสมาบัติให้บังเกิดขึ้นได้ แล้วคิดว่า จะนำพระราชาทั่วทั้งชมพูทวีปมาขอขมาพี่ชาย เพื่อจะได้มีโอกาสมาปรนนิบัติดูแลบิดามารดาอีก
สิ่งที่เป็นความต้องการอย่างมากในเวลานี้ นอกจากข้าวปลาอาหาร และเสื้อผ้าแล้ว ก็คือ สังกะสีมุงหลังคา เพราะว่าถูกพายุพัดพาหายไปเป็นจำนวนมาก เฉพาะที่มหาวิทยาลัยสงฆ์ ก็ยังขาดสังกะสีในการซ่อมแซมหลังคา อีกราว 10,000แผ่น
การงานใด ๆ ไม่มีคำว่าเล็กหรือใหญ่ไป เพราะทุกงานที่ทำมีผลโดยตรงต่อชีวิตของเราและส่งผลต่อผู้ที่เกี่ยวข้องเสมอ ทัศนคติที่ดีและถูกต้องในการทำงานจะนำมาซึ่งความสำเร็จในชีวิต
อวัยวะสืบพันธ์ ทำหน้าที่ในการให้กำเนิดชีวิต บอกเพศ และเป็นช่องทางขับปัสสาวะออกจากร่างกาย
แม้ลูกจะเพิ่งเข้าวัดได้ไม่นาน แต่เพราะคำสอนของหลวงพ่อทำให้ลูกรู้ว่าเราเกิดมาทำไม อะไรคือเป้าหมายชีวิต ลูกจึงได้เปลี่ยนแปลงตัวเอง ได้ทำทาน รักษาศีล นั่งสมาธิ ทำให้ชีวิตดีขึ้นมีความสุขมากขึ้น ทำให้ลูกอยากเป็นผู้นำบุญค่ะ
ในหลายภพหลายชาติก่อนๆ นู้น คุณพ่อสามีของลูกได้เกิดเป็นกุลบุตรสุดหล่อ อยู่ในครอบครัวที่มีฐานะปานกลาง โดยครอบครัวของท่านนั้นประกอบอาชีพทำไร่ทำนาทำสวนส่งไปขายในตลาด
