การนั่งสมาธิไม่ได้ยากอย่างที่คิด หากทำอย่างถูกวิธีตามหลักวิชชา แม้จะต่างภาษาและความเชื่อ แต่สิ่งที่ได้รับจะเหมือนๆกัน นั่นคือความสุข
สมาธิเป็นของสากลที่ไม่จำกัดเชื้อชาติ สัญชาติ และความเชื่อใดๆ
“ผมเพิ่งรู้ว่าสภาพใจที่ปราศจากความคิด...มันน่าหลงใหลอย่างนี้นี่เอง ผมมีความสุขมาก”
มหาวิทยาลัยที่สอนทางด้านพระพุทธศาสนาทางไกลแห่งแรกของโลก
จากประสบการณ์ทั้งหมด ดิฉันจึงรู้ว่า ไม่ว่าเราจะมีพื้นฐานมาจากศาสนาอะไรก็ตาม ก็อยากให้ลองมาเข้าร่วมโครงการปฏิบัติธรรม เพราะความรู้นี้เป็นความรู้สากล ทุกคนจะได้รับประโยชน์จากการทำสมาธิเช่นเดียวกัน ฉันเชื่อว่าวิธีการปฏิบัติธรรมเพื่อเข้าถึงพระธรรมกายภายในนี้เป็นวิธีที่มี เหตุผล และมีความสำคัญ
หลังจากที่เยาวชนในโครงการพีซ เรฟโวลูชั่นผ่านการหล่อหลอมทางเว็บไซต์ ทีมงานก็ได้ใช้กลยุทธ์ทุกรูปแบบ คัดเลือกหัวกะทิจากทั่วโลก ผู้สนใจสมาธิและอยากเห็นโลกเกิดสันติภาพจากสันติสุขภายในให้มารวมตัวกัน การมาเมืองไทยครั้งนี้จึงเป็นโอกาสดีในชีวิตของทุกคน ที่จะเรียนรู้วิธีการทำสมาธิให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น เราได้รับความร่วมมืออย่างดียิ่งจากโครงการ The Middle Way โดยจัดขึ้นระหว่างวันที่ 1 – 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2552 ณ สวนป่าหิมวันต์ อ.ภูเรือ จ.เลย มีผู้เข้าร่วมทั้งเยาวชนและพีซโค้ชรวมทั้งสิ้น 17 ท่าน โดยทุกคนมีความตั้งใจและมีผลการปฏิบัติธรรมที่ดี จากตัวแทน 9 ท่าน
แต่ภายหลัง พอได้อ่านหนังสือ เมื่อไม่รู้จะอ่านอะไร ที่รวบรวมโอวาทของคุณครูไม่ใหญ่เกี่ยวกับการปฏิบัติธรรม และหนังสือแนะนำการนั่งสมาธิ ถึงได้รู้ว่า การนั่งสมาธิต้องใช้หลักการ พอดี รู้ถึงวิธีการเดินสายกลาง มัชฌิมาปฏิปทา ยิ่งไปกว่านั้นได้ตระหนักถึงคำว่า ปล่อยวาง ผ่อนคลาย เบาสบาย มากยิ่งขึ้น
ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้น ชีวิตของผมมีแต่ งาน...งาน...งาน จะมีเวลาเหลือก็คงแค่ตอนหายใจเท่านั้น ตอนนี้ผมได้เรียนรู้ที่จะปลดปล่อยงานบางอย่าง เพื่อที่จะทำสมาธิทุกวัน ทั้งตอนตื่นนอน และก่อนเข้านอน ขณะที่ผมได้เรียนรู้วิธีการทำสมาธิไปอย่างช้าๆนั้น ผมก็เริ่มรู้สึกว่า ผมจะระมัดระวัง ใส่ใจในคำพูด และการกระทำมากขึ้น เริ่มมองเห็นสิ่งต่างๆ จากมุมเล็กๆให้มีความหมายมากขึ้น
