พระฉลองชัย ชิตัง เม เกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์การสร้างวัดพระธรรมกาย ที่มีมวลสารของภาชนะเครื่องแก้วบูชาข้าวพระ เครื่องแก้วชุดนี้เป็นสิ่งที่คุณยายรักมาก ท่านเก็บรักษาอย่างดี แม้บางชิ้นจะบิ่น หรือเป็นสีขุ่นๆ ท่านก็จะเก็บไว้ ทำความสะอาดเช็ดอย่างดี แล้วเอากระดาษห่อทุกชิ้น เพราะท่านเห็นคุณค่าว่าสิ่งนี้สำคัญ
การนั่งสมาธิไม่ได้ยากอย่างที่คิด หากทำอย่างถูกวิธีตามหลักวิชชา แม้มาจากต่างที่ต่างภาษาแต่สิ่งที่ได้พบเหมือนๆกัน นั่นคือความสุข
กระผมอยากให้ทุกคนนั่งสมาธิ ได้สัมผัสกับความสุขแบบกระผม
เมื่อกระผมดูตรงกลางเข้าไปอีก ปรากฏว่าดวงแก้วที่กำลังผุดขึ้นมาอย่างต่อเนื่องนั้น มีองค์พระผุดขึ้นมาด้วย
พระจักรพันธ์ อินฺทจกฺโก
ผลการปฏิบัติธรรมของธรรมทายาทหญิง
จากนั้น ก็มีองค์พระธรรมกายสีทอง ผุดขึ้นมาจากความสว่างใหญ่ๆที่กลางท้องของผม องค์แรกมีขนาดเล็กกว่าตัวผมหน่อย องค์ต่อๆมา ก็ยิ่งใหญ่ขึ้นๆ และยิ่งสว่างมากขึ้นเรื่อยๆ ท่านนั่งหลับตาหันหน้าทางเดียวกันกับผม ผมเห็นท่านได้ชัดเจนมากๆ เห็นหน้า เห็นพระเศียร มีเกศดอกบัวตูม ผมนั่งดูเฉยๆ รู้สึกว่าใจสบายดีครับ
พระเดชพระคุณหลวงพ่อครับ กระผมชอบเป็นพระ เพราะพระเป็นเพศภาวะที่ดีที่สุดในชีวิตในสังสารวัฏ เป็นเพศภาวะที่สง่างาม เหมือนกับอัศวินนักรบที่มีพลังวิเศษอยู่ในตัว ที่คอยสู้รบกับกิเลสในตัวอย่างอาจหาญ พระเดชพระคุณหลวงพ่อครับ การสู้กับกิเลสในตัวของกระผมได้เกิดขึ้นแล้วครับ ซึ่งกระผมก็สู้โดยใช้วิธีที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อบอก ก็คือ “จะมีอะไรง่ายไปกว่า การไม่คิดอะไรเลย แล้วได้ในสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต”
พระเดชพระคุณหลวงพ่อคะ ถ้าไม่อยากได้จึงได้ใช่ไหมคะ...ในรอบต่อๆมา ลูกทำใจเย็นๆ หยุดนิ่งเฉยไปตามลำดับ ใจลูกเคลื่อนผ่านกายเทวดานั้น ผ่านไปเร็วมาก ผ่าน ผ่าน ผ่าน จนหยุดนิ่ง อยู่กลางองค์พระชัดใสสว่าง ใจของลูกขยายเท่าองค์พระ แล้วก็ขยายอีก สนิทเป็นองค์พระ ลูกมีความสุขมากๆ สุขแบบนิ่งนิ่งภายใน
เมื่อลูกละความขุ่นมัวได้อย่างสิ้นเชิง สักพักดวงธรรมก็เปล่งประกายสว่างเจิดจ้าขึ้นมา สว่างมากขึ้นๆเรื่อยๆและขยายใหญ่มากขึ้นเรื่อยๆจนถึงขนาดคลุมตัวลูกไว้ได้ ลูกจรดใจลงไปในกลางความสว่างที่สุดซึ่งอยู่บริเวณกลางท้องของลูก สักครู่ลูกก็รู้สึกว่า เห็นเป็นองค์พระ
