โรงเรียนสามโคก ร่วมกับองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี ได้จัดโครงการส่งเสริมศีลธรรมด้วยกิจกรรมค่ายสามโคกปลูกปัญญา ณ วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี
นักเรียนโรงเรียนน้ำสุดวิไลประชาสรรค์ อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี ได้เข้าค่ายอบรมศีลธรรม ณ วัดน้ำสุด โดยมีพระอาจารย์และทีมงานจากธุดงคสถานพัฒนานิคม ให้การอบรมในครั้งนี้
หลวงพ่อครับ ก่อนจะเข้าวัด ผมเป็นเพียงเด็กบ้านนอกคนหนึ่งที่ต้องคอยช่วยโยมแม่ทำมาหากิน มีอะไรที่พอจะช่วยโยมแม่ได้ผมก็จะทำอย่างเต็มที่เลย การที่ต้องช่วยโยมแม่ทำงานมาตั้งแต่เด็กทำให้ผมเรียนรู้ว่า คนเราเกิดมามีทุกข์มากกว่าสุขครับ และในเย็นวันหนึ่งหลังจากปิดเทอมผมกำลังนั่งดูฟุตบอลอยู่ครับ
หลวงพ่อคะ แต่ก่อนลูกก็มีบ้าน มีรถใช้อยู่ดีๆค่ะ แต่พอมาทำธุรกิจขายตรง ชีวิตก็พลิกเลยค่ะ แต่ไม่ใช่พลิกรุ่งนะคะ แต่เป็นพลิกร่วงค่ะ..หล่นตุ๊บลงมา จนติดหนี้ติดสิน ทั้งบ้านทั้งรถโดนยึดไม่เหลือเลยค่ะ ลูกจึงต้องผันตัวเองมาเป็นแม่ค้าแผงลอยเร่ร่อนขายของตามตลาดนัด
กระผมพระมหาเอกพจน์ อภิชโย อายุ 21 ปี เปรียญธรรม 5 ประโยค จากลูกเณรตัวเล็กๆค่อยๆเติบโตอย่างอาจหาญร่าเริงในธรรม และเมื่อวานนี้ผมก็ได้ยกตนขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของพระรัตนตรัย อุปสมบทอุทิศชีวิต ในวันวิสาขบูชา วันแห่งชัยชนะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าครับ
คำถาม : ผมได้บวชเพื่อทดแทนพระคุณของแม่แล้ว แต่ไม่เห็นท่านจะรักผมเลย เหมือนไม่ตั้งใจให้ผมเกิดมา ผมท้อแท้ พระอาจารย์ช่วยผมด้วยครับ?
ลูกก็ไม่ได้ภาวนา “สัมมา อะระหัง” อีก เพราะใจหยุดเฉยๆ ไม่ได้คิดอะไร เชื่อคำคุณครูไม่ใหญ่ที่บอกว่า มีอะไรให้ดูก็ดูกันไป ลูกยิ่งมององค์พระก็ยิ่งงาม ยิ่งมีความสุข เหมือนที่ลูกเคยได้ยินใครเคยบอกไว้ว่า “สุขจริงหนอ สุขจริงหนอ” มันเป็นอย่างนี้นี่เอง ช่างเป็นความสุขที่ไม่อาจบรรยายได้ เป็นความสุขที่มาเติมเต็มให้กับชีวิต ไม่เหมือนความสุขแบบพร่องๆ อย่างที่เคยพบในทางโลก
ลูกจึงต้องทำงานหนักมาตลอด เลยลืมนึกถึงสุขภาพตัวเอง ทำให้ป่วยเป็นวัณโรคที่ปอดข้างขวา ต้องทานยานาน 6เดือน ต่อมาในปี พ.ศ.2540 ลูกกับมะเร็งร้ายก็ได้โคจรมาพบกัน เมื่อป่วยเป็นโรคมะเร็งเต้านมข้างซ้ายระยะที่สอง ทันทีที่รู้ว่าเป็นโรคร้าย ลูกรู้สึกตัวเย็นวาบตั้งแต่ศีรษะ ลามมาที่ปาก แขนและขา คิดน้อยใจว่าทำไมต้องมะเร็งต้องเกิดขึ้นกับลูกด้วย
การบวชทำให้กระผมได้เรียนรู้อะไรมากมายอย่างที่กระผมไม่คาดคิด ได้เข้าใจเรื่องบุญบาปและกฎแห่งกรรม อีกทั้งที่สำคัญได้ฝึกนั่งสมาธิ
ผมนึกอะไรไว้กลางกาย สิ่งนั้นก็จะใสสว่างไปหมด มหัศจรรย์มากครับ นอกรอบ ผมจะรักษากาย วาจา ใจ ได้บริสุทธิ์ หรือถ้าผมได้ยินได้ฟังใครพูดไม่ดี ผมก็จะไม่สนใจฟัง ผมจะหันมาตรึกดวงแก้ว องค์พระ และภาวนาสัมมาอะระหังแทน
