หลักฐานธรรมกาย ตอนที่ 38 ธรรมกายในสุวรรณประภาสสูตร

ตอนที่ 38 นำงานศึกษาสุวรรณประภาสสูตรของชนิดา จันทราศรีไศล มาอธิบายคำว่าธรรมกายในพระสูตรที่แพร่หลายผ่านฉบับแปลหลายภาษา

พระสูตรที่เดินทางผ่านหลายภาษา

ต้นฉบับกล่าวว่าสุวรรณประภาสสูตรมีเนื้อหาสรรเสริญพุทธคุณ การบำเพ็ญบารมี และการปกปักรักษาผู้ฟังหรือสาธยายพระสูตรในกรอบความเชื่อของตัวบท การคัดลอกและแปลเป็นภาษาโขตาน จีน ทิเบต และมองโกเลีย ทำให้เกิดเอกสารหลายฉบับที่ใช้ศึกษาการเผยแพร่พระสูตรและการนำไปประกอบพิธีกรรม

ห้าตำแหน่งในฉบับสันสกฤตที่ศึกษา

ผู้เขียนอาศัยพระสูตรฉบับสถาบันมิถิลาเทียบกับฉบับของ Johannes Nobel และรายงานว่าพบธรรมกายโดยตรง 3 แห่ง อีก 2 แห่งใช้สัทธรรมกาย โดยอธิบายคำหลังว่าเป็นกายแห่งธรรมแท้ การนับนี้อ้างอิงฉบับที่ระบุไว้ และต่อยอดจากการศึกษาชิ้นส่วนคัมภีร์ใน Hoernle Collection ที่หนังสือหลักฐานธรรมกายในคัมภีร์พุทธโบราณ เล่ม 1 เคยกล่าวถึง

ธรรมกายในความหมายพระธรรมเทศนา

ตัวอย่างจากบทที่ 2 กล่าวถึงธรรมกาย พระตถาคต และพระธรรมเทศนาร่วมกัน ผู้เขียนจึงเสนอว่าในบริบทนี้ธรรมกายสื่อถึงคำสอนของพระพุทธเจ้า พร้อมเชื่อมกับคติบูชาพระธรรมที่ถือคัมภีร์เป็นตัวแทนของพระองค์ การอ่านความหมายจึงพิจารณาข้อความแวดล้อมและการใช้พระสูตรในชุมชน ควบคู่กับการระบุตำแหน่งคำในเอกสาร

แหล่งที่มา

เรียบเรียงสรุปจากบทความของ นวธรรมและคณะนักวิจัย DIRI
ฉบับที่ ๑๘๙ เดือนกันยายน ๒๕๖๑

อ่านบทความต้นฉบับตอนที่ 38 · ซีรีส์หลักฐานธรรมกายในคัมภีร์พุทธโบราณ